Şevket Hüner: Ayeti Canlandıran Fotoğraf
Bazen bir fotoğraf karesi, tasavvurunuzda bir ayeti canlandırmaya yeter.
Birleşmiş düşman kuvvetlerinin muhasarasına karşı hendekler kazıp şehri müdafaa eden Müslümanlar, zorlu iklim şartlarının yanında içlerine sızmış nifak ehlini de fark etmeye başlamışlardı. O güne kadar ibadetlerin arkasına saklanmış nifak ehli, kazılan hendekler nedeniyle şehirden firar edemediler. Ahzab suresinde, onların içlerinde yaşadıkları gitgellerden ve çıkardıkları huzursuzluktan bahsedilir. Buna rağmen merhametlilerin en merhametlisi olan Allah, onlara en güzel örneğin timsali (Usvet-ül Hasene) Resulullah’ın (sav) mücadelesini, sonra da Allah’a verdiği ahde uyan ve bu konuda canını bile vermekten çekinmeyen yiğitleri ve şehit olan kardeşinin yerini dolduran müminleri göstererek doğru yola çağırır.
Müminler içinde Allah’a verdikleri ahdine sadâkat gösteren nice erler var. İşte onlardan kimi adağını ödedi, kimi de (ahdine sadakatle) bekleşiyor. Onlar hiçbir suretle (ahidlerini) değiştirmediler.Ahzap suresinin 23.ayetini, şehidin cenazesini taşıyan iki yiğidin bu fotoğrafı tefsir etmiyor mu?
Katledilen kardeşlerinin naaşını defnetmeye götüren bu yiğitler, bir yandan onu cennetteki makamına yetiştirmekte acele ederken diğer yandan onun yerini doldurmak için cepheye koştular. Biri Gazze’nin dışında dünyayı bu soykırımdan haberdar etmek için gayret ederken, diğeri cepheden cepheye koştururken katledildiler. İsmail Haniye ve Yahya Sinvar, ahdine vefa göstererek bekleşmenin fotoğrafını verdiklerinden habersizlerdi. Zira onlar tanınmak için türlü türlü çehrelere bürünenlerden değillerdi.
Bakara ve Ali İmran surelerinde ki iki ayette, “Allah yolunda katledilenlere ölüler demeyin, onlar Allah katında rızıklandırılan diriler oldukları” söylenir. Bu ayetleri yukardaki fotoğraf üzerinden tekrar düşünürsek, katledilenlerin ölü sayılmaması ancak onların mücadelesini sürdüren, ahdine sadık bekleşenler sayesindedir. Yani Allah yolunda katledilen yiğitlerin yolları sürdürülmüyorsa, onlar ölüdürler ve arkalarına bir ümit değil korku ve endişe bırakmışlar demektir.
Allah yolunda katledildiği halde ardı sürdürülemeyenin örneği, Yasin suresinde sözü edilen, şehrin öteki yakasından koşarak gelen yiğittir. Ondan, isminden ve katledilme şeklinden bahsedilmeden söz edilir.
Ona: "Cennete gir" denilince: “Keşke, Rabbimin bana mağfiret ettiğini, beni ikrama mazhar olan kullarından eylediğini kavmim bilseydi” dedi (Yasin / 26-27)
Kuran’daki tek olumlu keşke katledilen bu yiğide aittir. Bir ömür kulluğun bedeli mağfiret ve kerim ecirdir. Ama Yasin suresini ölülerinin arkasından okuyanlar bu yiğitten habersizdirler.
Bastığın yerleri “toprak” diyerek geçme, tanı,
Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.
Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır atanı,
Verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı
Mehmet Akif Ersoy’un İstiklal marşında, “kefensiz yatanların yani Allah yolunda ahitlerine bağlı kaldıkları için gavurlar tarafından katledilenlerin yolunu sürdüren, Allah’a verdikleri ahitlerine bağlı kalarak bekleşenlerdir bir toprağı vatan haline getirenler” der. Onlar satın alınamazlar. Üstelik altında kefensiz yatanların olduğu vatanlarını bir gayri menkul görüp gavurlara peşkeş çekmezler.
Bir dostum yıllar önce Kudüs’te biriyle tanışmış. Soyadı Buhari. 500 yıl önce Buhara’dan Kudüs’e göçmüş bir ailenin reisi. Mescid-i Aksa bölgesiiçinde yer alan ve anca yüz bin dolar eden arsasının fiyatını on yedi milyon dolara kadar yükselten İsrailli teröristlere satmaya yanaşmamış. Buhari’ye göre, Müslüman atalarının emanet bıraktığı İslam toprağı ne pahasına olursa olsun gâvura satılamaz. “Oğlundan daha ucuza alırız” diyen soykırımcı Siyonistlere demiş ki; “Ben oğluma toprağı emanet ederim, o isterse onu vatan sayar sahip çıkar, isterse onu bir gayri menkul görüp size satar. Bu onun imtihanı, benim değil.”
Gazze’deki yiğitler, soykırımcı siyonistlerin propagandalarını boşa çıkararak ne satın alınabiliyorlar ne de Filistin’i satıyorlar. Onlar Allah’a verdikleri ahitlerine sadakatle bağlı olarak bekleşiyorlar…
Peki ülkemizde “Şehitler ölmez vatan bölünmez” diye slogan atanlar ne yapıyorlar?
Şevket Hüner / 1 Muharrem 1447

Vesselam
Haziran 29, 2025 Pazar 18:46
Gazze'de yaşanan katliamlar 2 yıldır sürüyor. Biz ise seyirciyiz. Arap ve İslam ülkeleri kınamakla yetindi. Biz de seyirciliğimize bir de Boykot ekledik.. Gazze'de katliam bütün hızıyla sürdü. Lübnan'a sıra geldi. Ağır bombardımanlarla Lübnan'da işlenen katliamlara "ohh" çektik. Çünkü, öldürülenler bizim mahalleden değildi. Gazze'deki mücahidler, onlar için başsağlığı diledi, bize verdikleri desteklerin bedelini ödediler dedi. Biz yine kulaklarımızı tıkadık. Gözlerimizi kapattık. Sıra, İran'a geldi. İran'a saldırıları sıradan bir İran İsrail savaşı olarak görmeye hatta İran'a karşı oluşturulan ABD, AB, NATO ve NATO'nun bölgesel uzantıları, bölge arap ülkelerindeki üsleri unutarak, bölgeye gönderilen savaş filolarını görmezlikten gelerek Bu bizim savaşımız değil deme yoluna gittik. Gazze'de yaşanan katliamlar yine devam etti. İran'ın eli kolu kırıldı. Başı ezildi. İsrail'in işgalini katliamını konuşmadık. ABD'nin ve müttefiklerinin kirli işlerini konuşmadık. İran'ın mezhebini, İran'ın tarihini konuşur olduk. Gazze'dekiler, İran bize verdiği desteğin bedelini ödüyor açıklamasını da duymadık. duymak istemedik. ve Sıra bize geliyor çığlıklarına da kulak tıkama yoluna gittik. Şimdi gelinen nokta, Gazze'ye verilen bedelin ödetilmesi sırası YEMEN'e geldi. Yemene, işgal rejimi ve müttefiklerinin işgaline, imhasına katliamının hazırlığı yapılıyor. Biz yine duymak istemiyoruz. aklıma maide suresi 24 ayet geliyor....."ey musa diye başlıyor ve ...bizim işimiz var. sen ve Allah'ın bizim adımıza savaşın" diyecek cüreti gösteren israiloğullarının küstah tavrı. Bu tavrı yahudileşme temayyülü gösteren bizler tarafından sergileniyor.... haaa bu arada, işgal rejimi isril kendileri adına ABD'yi, AB üçlüsü, Arap ülkelerinin ( topraklarını vererek, mali destek sağlayarak) israil adına savaşıyor zaten..... Bir resmin hatırlattıklarından yola çıkarak yaşananların hatırlattıklarına geldik... muhabbetle