Sosyal Medya

Makale

Rabbim Koru Beni, Kalbimi

Net konuşmak zarurettir. Aklım ağrıyor, gözü ile düşünen insanların arasında. Hayatın hafife alınmasına itiraz ediyorum. Varlık sorusunun cevabını bulmak gerek. Niçin yaratıldım. Varlık büyüsünü görmek gerek.

Ruhumu adımlıyorum Rabbim! Koru beni, kalbimi… Hangi sevdanın aşığı ve hangi acının sızısıyım bilmiyorum.

Rabbim sen oku dedin ben okudum. Ruhumun yakasını kaptırmamak için insanı ve tabiatı heceliyorum, okuyorum. İnsanları, kendimi, tabiatı okuyorum. Okudukça anlıyorum.

Kalbimin karanlıklardan biçilmiÅŸ kaftanını yırttım. AÄŸlıyorum, hüzünlüyüm. Hüzünlerin peygamberi Muhammed’i özlüyorum. Dertliyim, bir köşeye çekilip aÄŸlarken benliÄŸime ninniler söyleyecek annem yok. Öksüzüm, sığınak ve barınak yok, seccademin üzerinde öylece kalakaldım.

Acaba kalbim! Benim en büyük günahım mı? Ruhum! En büyük kusurum mu? Sana sığınıyorum Rabbim!

Ruhumu tutuşturuyorum Rabbim. Zulmü nerede arıyorum. İnancıma karşı inancımla muhkem kaleler kuruyorum. Rabbim sana verdiğim sözleri hatırlıyorum.

Bir yetimin başını okşarken, bir yoksula el uzatırken gözlerimle çaktırmadan gökleri süzüyorum. Bir elimin verdiğinden diğer elimin haberdar olmaması için o kadar çok çaba harcıyorum ki, bu çabanın verdiği yorgunlukla gidiyor diğer elimin üstüne yatıyorum.

O kadar mütevazı oluyorum ki benliğim kibrinden kudurarak, eğilmekten iki büklüm olan bedenime cennetten güzide bir köşe beğenmeye kalkıyor. İçimde saraylar devriliyor Rabbim. Günahlarımın sevaba çalan yanlarıyla, sevaplarımın günahı andıran ayrıntılarından yapılma bir çardağın altında gölgeleniyor ve bekliyorum.

Korkumun ve ümidin çıldırtan anaforunda. Korkuya ciğerimi parsellettirip, ümide ruhumu talan ettiriyorum. Ruhumun tarihi üzerinde düşünüyorum verdiği söz üstüne. Sana karşı mahcubum Rabbim.

Şiddetinden korkuyorum. Korkumun tükenmemesi için çabalıyorum. Korku ve ümidin kesiştiği noktada tüm varlığımla seccadeye varıyor, tüm varlığımla ruhumun yolunu gözlüyorum. Bekliyorum şefkat elini.

İçimde garip bir sızı coÅŸkularımı, harekete geçiriyor. İçimde garip bir umut yıkıldığım yerden elimi tutup beni ayaÄŸa kaldırıyor. Sınıflarına göre kimseye muamele etmiyorum, edersem sınıfta kalırım… sınıfsız kaldım. Rabbim mahzenlerde ruhumu çürütme. Dünya elime ayağıma bulaÅŸmasın.

Rabbim bir yetimin sevap ve aydınlık kokan gözleriyle karşılaÅŸtır. Günlerime bol tefekkür ver. Mazlum kardeÅŸlerime yardım et. İşte OrtadoÄŸu, Filistin- Gazze tepeden tırnaÄŸa kan. Bir Gazzeli çocuk sapanını vicdanıma doÄŸrultmuÅŸ tetikte bekliyor… Ah Gazze, ümmetin iftiharı yiÄŸit kardeÅŸlerim… Sizler cihad ediyorsunuz, maalesef parçalanmış ümmet ah vah ediyor… Sizler gibi aç deÄŸiliz, susuz deÄŸiliz ama farklı zalimliklerle, tuÄŸyan ile yüz yüzeyiz…

Sizler cenneti mal ve canlarınızla satın alıyorsunuz. Bizler periÅŸan bir ruh ikliminde dünyevileÅŸme bataklığında çırpınıyoruz…

Rabbim bir sünepe ve sürüngen olmadığımızı gösterecek bir diriliÅŸ nasip et. Ruhumuzun hapis duvarlarını yerle bir et…

 

Bünyamin DoÄŸruer    

Henüz yorum yapılmamış.

* İşaretli tüm alanları doldurunuz.