Sosyal Medya

Yazarlar

İnsanlık Buhranı

İnsanlık; maddeye tapan materyalizmin, bilime iman eden pozitivizmin, aklı ilahlaştıran rasyonalizmin, ırkını Tanrı edinen faşizm ve rasyonalizmin, insan idrakini tek hakikat kabul eden idealizmin, hayal alemindeki romantizmin, ruhu alabildiğine yücelten spiritüalizmin, insanlığı hiçliğe iten egzistansiyalizmin, nihilizmin, kapitalist ahlakı kuşanan burjuvazinin, Tanrı’yı yeryüzünden kovan laisizmin ve -izm takılı daha nice hastalığın müptelası olarak ebedî kurtuluş nizamından, Aziz İslam’dan habersiz olarak yaşıyor.

Bugün insanlık her şeyden önce ait olduğu yerden kopmanın, ilahi menşeden ayrılmanın; kendini selamete çıkaracak kurtuluş gemisinde dümeni kırarak ve pusulayı kaybetmiş olarak şu dünya ummanında keyfince bir hayat sürmenin sıkıntısını çekmektedir.

Artık sefahat, başıboşluk, gününü gün etmek, sadece dünyasını, işini, kazancını düşünmek, eşyasını çoğaltmak, eğlencesini, beslenmesini, kısaca refah düzeyini daha da yüceltmek onun hayatının felsefesi olmuştur ve başka bir dünya görüşüne ihtiyacı yoktu. Bu insan tipine “Ne için yaşıyorsun, gelecek hakkında ne düşünüyorsun?” diye sorulacak olsa, bu beklenmedik sual karşısında suratını asar, alışır kalır; böyle bir şey düşünmek bile istemez. Hâlbuki âlemlerin Rabbinin vahiy nizamı bütün bunları bize açıklıyor, başlangıç ve sonumuzu gün gibi aydınlatıyor. İslam’ın insanı bahtiyardır. Çünkü iman ettiği kitap ona topraktan geldiğini, sonunda yine toprağa döndürüleceğini ve tekrar diriltilip çıkarılacağını, hesaba çekileceğini haber verir. (Cin 17-18)

Onun için müminler “Biz Allah’tan geldik, Allah için varız ve sonunda O’na döndürüleceğiz.” kelamını her fırsatta söylemeye çalışırlar. (Bakara 156) Müminler, “Biz ona yolu gösterdik; ya şükredici veya nankör olur.” (İnsan 3) haberindeki yolun ne olduğunu ve nereye çıkacağını çok iyi bilirler.

İslam’ın bağlıları, dünya ve ahirette sorumsuz ve sahipsiz olmadıklarını, “İnsan başıboş bırakılacağını mı zanneder?” (Kıyâme 36) hitabından öğrenirler.

Mümin insan böylece sahipsiz olmadığını bilmenin emniyeti ve huzuru içinde yaşar. Hiçliğe, yokluğa, faniliğe yol olmadığını bilmenin verdiği ümitle sonsuz hayata iyi hazırlanmanın şevk ve güveni içinde hayatını sürdürür. Ama çağın egemen görüşleri, siyasal kurumları, felsefi ve bilimsel doktrinleri; insanı bin bir yöne çeken, onu dağıtan, atomize eden zihniyetleri insanına bunları kesinlikle vadetmiyor. Bunları nasıl vadetsin? Dünyasını düzeltmiyor ki ahiretini kurtarsın; hâlini halledemiyor ki istikbalini çözüme bağlasın. Hâlbuki İslam, insan hayatının bütün saha ve mevzularına nüfuz eden, etkisi olan kaide ve kuralların toplamıdır. Kur’an sadece ruhî, manevi ve ahlaki alanda değil, aynı zamanda siyasi, ekonomik alanda da hareket kaideleri koyan bir kitaptır.

İnsan müthiş bir buhranın içinde; stres ve psikolojik rahatsızlıklar, ruh hastaları sürekli çoğalmakta ve artık böylesi toplumlarda ahlaklı olmak, ciddi mesele sahibi olmak, dava adamı olmak küçümsenir hâle geldi. İnsanlar sevgiyi, merhameti, anlayışı ve en mühim olarak başkasının iyiliği için feragatte bulunmayı unuttular.

Ne acı ki modern çağımızda bunların hepsini somut olarak gösterdi. Artık sosyal ve bireysel planda ekonomiden başka bir meselesi olmayan; mal bakımından dar boğazları aşıp düze çıkmayı en büyük başarı, hatta bunu hayatın gayesi sayan; kazanmak ve devşirmek için her yola başvurabilen, bu arada hiçbir ilahi hudut ve ahlaki ölçü tanımayan; kazandığını ve devşirdiğini bir yandan yığarak bir yandan da tüketerek kendisine rab edindiği keyfine kulluk eden, nefsini ilahlaştıran; bulduğu zaman nankör, bulamadığı zaman isyankâr bir toplum teşekkül etti. Çağın insanlığa bıraktığı en büyük miras budur. Bir de demir, beton, plastik yığınlarından kurulu bir dünya. İnsanla hayat arasındaki dengesizliğin ve bozukluğun, insanla Allah arasındaki uyumun bozulmasından kaynaklandığını unutmayalım.

Allah ile aramızı düzeltelim ki buhranlardan kurtulalım. İnsan, 21. asrın içinde bulunduğu şu demlerde bu ruhi çöküntü hâlini bütün sefaleti, fecaati ve dehşeti ile yaşarken, ruhundaki çöküntü ve iflasa uygun olarak kavramların, kelimelerin, hayatın ve kutsî değerlerin de canına kıymıştır. Ve bunalımlar içinde debelenen insani nefsini ilahlaştırdığı gibi, kozasını iştahla ören ipek böceği misali, içinde ölüp gideceği hapishanesini hem de büyük bir ihtirasla örüp durmaktadır.

İşte bu çağın kaybettiği İslam’ı, Allah’ın bildirisini yeniden gündemleştirmemiz gerekiyor. İnsanlığın kalbine, ruhuna yedirmemiz gerekiyor. İnsanlığın kalbine, ruhuna yedirmemiz gerekiyor. Gelin, insanlığın sonucunu dikkate alan muvahhid müminler olalım. Zamanın ve insanın kalbine dokunalım. Herkes varlığını yeniden sorgulasın.

Üzerimizde hoyratça gezinen toplumsal aklın kurbanları olmayalım. Allah’ın bize bahşettiği o mükemmel nimetin, aklımızın sahibi kendimiz olalım. Aklıselim düşün: Bu gidiş nereye? Ruhlarımızın yarasını iyileştirelim. Şirk mağazalarının müşterisi olmayalım. İnsan özgür doğar; peki bu zincirlerimizde ne? Akıl edelim, düşünelim; buhranından çıkış yolunun apaçık olduğunu göreceğiz. Vahye sarılalım. Vahye, Kur’an’a teslim olalım.

Bünyamin DOĞRUER

Henüz yorum yapılmamış.

* İşaretli tüm alanları doldurunuz.

Tasarım ve Kodlama BEYRİBEY BİLİŞİM