Zaman

Mekân ile zaman, kullanıma göre şekil alır, anlam kazanır adeta birbirine benzerler. Aslında yaratanın bize bahşettiği her imkân olarak zaman, kendine has özelliği olmasının yanında, yaşantımıza göre şekil almaz mı?

Zaman, somut olduğu kadar soyut, bilinir olduğu gibi bilinmezlerle doludur. Zaman, her yaratılmışa, yaratılış maksadına uygun müsemma yani tanımlanmış olarak verilen bir imkândır.

Adeta insana sermaye olarak verilen zaman, ilk verildiğinde renksiz ve nötr durumdadır. İnsan yaşantısı ve yönelimleriyle zamanı yeniden şekillendirir. İnsan, kendi zamanını, hangi dönemini yaşarsa yaşasın o günün şartlarına göre iyi veya kötü şekillendirme imkanına sahiptir. Bunun ispatı cihetinde, zamanın ve insanın sahibi olan Rabbimiz;  “İnsanı en güzel kıvamda (potansiyelde) yarattık” (Tin /4) buyurur.

Zaman; içinde yaşayabileceğimiz ve yaşantımızla şekillendireceğimiz bir imkândır.

Her yaratılmış, çağdaşı olduğu varlıklarla, sürekli etkileşim halinde kendi zamanında yaşar. Habil ile Kabil aynı zaman dilimi içinde aynı mekânda oldukları halde, zamanlarını kendi tercihlerine göre yaşamış ve şekillendirmiş değil midirler? Adem’in oğullarının biri katil, diğeri maktul diye anılır. Bu durum tüm insanlar ve insan dışında tercih edebilen tüm varlıklar için de geçerlidir…

Peki ne yapmalıyım, nasıl yapmalıyım ki zamanı iyi değerlendirmeliyim?

Zaman için insana dair söylemlerin tamamının özü-özeti Asr suresinde işlenmiştir.

Asra-zamana yemin olsun söylemiyle, “Ey muhatap zamana dikkat et, önemse, boşa harcama, boşa harcayan insan muhakkak hüsrandadır” denmiş olur. Peki hüsranda olmamak, zamanı iyi değerlendirip kazananlardan olmak için ne yapılmalı? Bunun cevabı; “Rabbine iman et! Ama bunun ilk adım olduğunu unutma. Kendin, insanlık ve hayat için Salih yani güzel işler yaparak örnek ol. Bununla beraber insanları güzele, hakka ve sabra çağır. Hak üzerinde zamanını güzelleştirmek için sürekli bir gayret, çalışma, dikkat ve sabırla mücadeleye devam ederek bu güzellikleri diğer insanlara da tavsiye et ki, onların da zamanlarının güzelleşmesine vesile ol.” şeklindedir.

Ez cümle;

Zaman, mekândan, imtihandan, hayattan bağımsız düşünülmemeli.

Zamanın varsa hala insan kalabilmek, iyi olabilmek için imkân vardır.