Sosyal Medya

Makale

Irmağın Suyunu İçmeyenler

Poskıranlı İsmet Efendi, son hac yolculuğunun ardından kelamı uzatmaz muhataplarına sadece Kur’an okuyan, heybetli olduğu kadar da yufka yürekli, hizmet ehli bir pirifânidir. Hayatının bu son deminde emektarı, kardeşliği, teşrifatçısı Cemil Efendi ve ters tabiatlı, kaprisli hanımı ile küçük bir dergâhta yaşar. Balat’ın unutulmuşluğunun ve örselenmişliğinin aksine her gün ziyaretçisi olan bu dergâh, hayat serüveninin getirmiş olduğu fırsat, gaile, musibet, hayır, şer gibi iniş ve çıkışları, Yaratanı nezdinde ‘lehinde veya aleyhinde’ olup olmadığını öğrenmek isteyen her kesimden müminlerle dolup boşalır.

Yine bir akşamdır. Balat’ın arka sokaklarına sinmiş yoksulluk ve derbederlik, dergâhtan içeri adım atılınca güçlü bir arınmışlık ve huzura yerini bırakır. Teşrifatçı Cemil Efendi, hizmet ve gönül adamlarında görülebilecek bir içkinlikle misafirler ile Şeyh arasında mekik dokur. Bu kez gelen üç genç adam adına söz alır. ‘Seydam, bu Mustafa kardeş, inşaat mühendisi. Belediyede müdür olacakmış, bu Ahmet kardeş polis, narkotiğe komiser olarak atanmış. Muhammed kardeş ise maliyede, başmüfettiş olarak tayini gelmiş. Pozkıran’lı gözlerini diker ve bu üçlüyü dikkatlice uzun uzun süzer ve sonra uzaklara dalıp gider… Birden  yüksek ses ile ‘Bakara 249’ı oku bakalım hafız’ der.

Tâlût askerlerle beraber (cihat için) ayrılınca: Biliniz ki Allah sizi bir ırmakla imtihan edecek. Kim onun suyundan içerse benden değildir. Eliyle bir avuç içen müstesna kim ondan içmezse bendendir, dedi. İçlerinden pek azı müstesna hepsi ırmaktan içtiler. Tâlût ve iman edenler beraberce ırmağı geçince: Bugün bizim Câlût'a ve askerine karşı koyacak hiç gücümüz yoktur, dediler. Allah'ın huzuruna varacaklarına inananlar: Nice az sayıda bir birlik Allah'ın izniyle çok sayıdaki birliği yenmiştir. Allah sabredenlerle beraberdir, dedi (Bakara / 249)

Cemil Efendi “Anladınız mı canlar?” diye sorduğu üçlüden çıt çıkmaz. Şeyh kalkıp gider. Cemil Efendi; “Hazmı zor olan meselenin sonu rahmettir” deyince, muammayı çözen diğerlerine haber versin deyip ayrılan bu üç genç adam, o geceyi tefsir kitapları ile geçirirler. Mesele gelip ırmak ile imtihan edilmekte kilitlenmektedir. Irmaktan kana kana içmek yâ da bir avuç içmek. Kana kana içenler o an kuvvetlenmiş sanmışlar, ama ırmağı geçince güçlerinin tamamını kaybetmişlerdir. Bir avuç su içmekten kasıt nedir sorusu ise başlayacakları memuriyetleri öncesinin ilk imtihanlarıdır.

Mustafa görevinin ilk haftası da önüne ödenmesi gereken hakedişler bekler. Hakedişle ilgili yaptığı şantiye ziyaretinde şaşırıp kalır. Yapılan işler ile düzenlenen hakedişler arasında korkunç bir fark vardır. Yine de ‘bilmeyen birine yaptırmışlar bu hakedişi’ diye toz konduramaz kardeşlerine. Sonra esas rakamlarıyla düzelttiği hak edişleri, gereği yapılsın diye geri gönderir. Bunun karşılığında takdir beklediği üst düzey yönetici, “Hak ediş dosyasını değiştirmişsin bu ne hızlı giriş” diye gürler. “seni bizdensin diye buraya aldık, senin bizimkilerin şirketine yaptığına bak. Biz buralarda kadrolaşıp bu toprağı İslamileştirmek için çalışırken sen taş koyuyorsun. Komünistler birbirini tutarken senin dava arkadaşlarına yaptığına bak’ Bu aba altından sopa göstererek şuurlandırma seansı bir saat sürer. Son söz ise; ‘Dosyaların sayfaları sana eksik gönderilmiş, tekrar kontrol et ve raporunu ona göre düzelt’ şeklindedir. İncelediği dosyanın altında 3 yıllık maaşı kadar kabarık zarfını fark edince irkilir.  Zarfı alır, üstüne ‘biz bu ırmaktan su içmeyeceğiz’ diye yazar ve ilgili firma sahiplerine geri gönderir. Ama asıl imtihan onu evde beklemektedir. Hanımı, ‘bu gün gelen başörtülü hanımın kocası size iş yapıyormuş. Çocuğun notları iyi diye bu laptopu hediye etti’ deyince başından aşağı kaynar sular dökülür. “işte bu bir avuç su bu olmalı” diye iç geçirmesini fark edemeyen hanımı bu cömert hediyeye sevinemeyen kocasını garipser…

Ahmet komiser gizli bir operasyonla ele geçirilen uyuşturucu dosyasını incelerken, yakalanan ile rapor  edilen arasında bir milyon hap eksik olduğunu fark edince çok çarpıcı bir rapor hazırlayıp amirlerine sunar. Lakin ertesi sabah, çok gizli sivil bir yetkili(!) ona dosyaya itirazının haksızlığını anlatmak için ziyaret gelir ve ‘Bu haplar düşmanımızın gençlerine gitti.  Para ise bölücülerle mücadelede kullanılacak ki ülke kan gölüne dönmesin” diye uyarır. Yetkisi kendinden menkul bu sivil yetkili onun yüzüne uzun uzun bakıp Ahmet’in bu ırmaktan su içmeyeceğini anlayınca “evine git bir daha düşün “diye tembihler. Düşünceli ve yılgın olarak vardığı yuvasında hanımı onu sevinçle karşılar. Elindeki uçak biletlerini havada sallayarak “Rüyalarımız gerçek oldu bey. Bak ikimizi de kırk günlük hacca gönderiyorlar; tövbe etmek ve arınmak için iyi bir fırsat’ der. Ahmet’in “Bu uçak, o ırmağı geçemez ki” cevabını farklı bir iklimin heyecanına kapılmış hanımı duyar ama anlayamaz.

Muhammed ise daha ilk görevinde, abonesi olduğu, yıllardır İslami ekler veren bir gazetenin ve o gazetenin bağlı olduğu holdingin büyük bir yolsuzluğunu ortaya çıkarır. Bunun üzerine ona da yukarılardan ‘Gazete bir milyon satınca ülke kurtulacak, uyan artık’ diye ikaz edilerek medyanın bizden olmasının faydaları hatırlatılır. O gün giydiği takım elbisesinin ceketini kuru temizlemeye vereceği için ceplerini boşaltan hanımı bir tek taş yüzük bulur. ‘ilk maaşından bana tek taş yüzük almış’ diye havalara uçar. Bunu öğrenen Muhammed ise hüzünlenmiş “bu yüzüğün taşı nerede çıkıyor biliyor musun“ diye sorunca, “derin sulardan herhalde” diyen hanımın cevabına itiraz ederek der ki; “Hayır, yasak ırmağın yatağından”

Yine bir akşamdır. Balat’ın arka sokaklarındaki yoksulluk ve örselenmişlik, ırmaktan kana kana su içen bahadırların ihanet abideleri gibidir. Denizden gelen bıçkın bir rüzgârın kesip attığı hayatlar, yarınsızlık ve adaletsizlik girdabında derbederdir. Cemil Efendi, dergâhın eşsiz dinginliğine sığınan bu üçlünün, birbirinden habersiz eş zamanlı gelişlerini derin bir sükûnet ile karşılar. Şeyhin huzuruna çıkardığı üçlüyü. “Seydam’ der, ‘bu üç kardeş çok susamışlar ama yine de ırmaktan su içmemişler ” Poskıranlı odasından bir zemzem sürahisi ile döner. Bu onun son nefesinde dudağına sürsünler diye kefeni ile birlikte sakladığı zemzemdir.  Yüzünü dolunay gibi parlatan bir tebessüm eşliğinde zemzemi onlara tek tek ikram eder. Üçlü kana kana içerler; Hacer’e sunulmuş o berrak ve tertemiz sudan…

Henüz yorum yapılmamış.

* İşaretli tüm alanları doldurunuz.