Sosyal Medya

Makale

Musul-Halep hattında DEAŞ’la savaş

tarihinde yayınlandı.

Herkes DEAÅž’la mücadele ediyor; bu, en tartışmalı konu olmakla birlikte, en tartışılmayan konu olmayı sürdürüyor. Irak ve Suriye’de DEAÅž’la mücadeleyi sürdüren çok sayıda oyuncu var. Rusya, Suriye’de rejim güçleriyle birlikte öncelikle havadan mücadele veriyor; Ä°ran güçleri de kara ve hava operasyonlarında dolaylı-dolaysız yer alıyor.

Öte yandan ABD, hem Irak hem de Suriye’de hava güçleriyle DEAÅž mücadelesi veriyor; Irak’ta Fransa Suriye’de de Türkiye ile operasyonlar yapıyor.

Bu genel manzara, çok geniÅŸ bir alandaki meydan muharebesinde, her bir devletin adeta bir tabur gibi çalıştıkları dev bir koalisyonun DEAÅž’la savaÅŸtığı izlenimini veriyor. Ama öyle deÄŸil.

Rusya, Türkiye’nin bölgedeki varlığına itiraz etmiyor; ancak ÖSO’nun “Sünni” kimliÄŸini sakıncalı görerek Halep gibi kritik merkezlere yaklaşıldığında bu birliklerin geride durmalarını ya da lav edilmelerini tercih ediyor. Bunun nedeni ileride rejim güçleriyle masaya oturacak grupların etkisini ÅŸimdiden azaltmak. Öte yandan aynı Rusya, PYD’nin Türkiye’nin canını sıkmasından da çok rahatsız deÄŸil; silahlı Kürt grupların Türkiye’nin ve tabi ki Ä°ran’ın ilerlemeleri ya da yeni alanlar açma ihtimallerine karşı bir tür panzehir olarak görüyor.

Bilek güreşi sürüyor

ABD’nin silahlı Kürt grupları terk etmesi halinde hemen onlara sahip çıkmaya hazır Rusya, Türkiye’nin Musul’a yönelik politikaları üzerinden Ä°ran-Türkiye gerilimini de diri tutuyor.

Kısaca Rusya, her iki ülkede de merkezi yönetimlerin Ä°ran’a yakın profilde olmalarını, ancak Ä°ran’a bakmaları yerine esasen Rusya’ya bakar hale gelmelerini garanti etmeye çalışıyor. ABD ise, bir yandan tıpkı Rusya gibi Sünni-Arap ağırlığın gelecekteki siyasi kompozisyonda az yer tutmalarını tercih ediyor; ancak bunu söz konusu grupların etkisini daraltacak olan Kürtlerden bekliyor. Silahlı Kürt grupların bu denli açık biçimde desteklenmesi, Ä°ran açısından da endiÅŸe verici; Rusya da Ä°ran’ın endiÅŸelenmesinden hiç rahatsız deÄŸil.

DEAÅž gerçekten bitirilmek isteniyor ise ve bu süreç Irak ile Suriye merkezi yönetimleri, Ä°ran destekleri ve ABD ile Rusya’nın havadan denetimleriyle olabilecek idiyse, ne demeye Türkiye’nin alana girmesi ve ÖSO’yu kurup savaÅŸa katılması bu kadar teÅŸvik edildi? Benzer biçimde, neden BaÅŸika kampı, DEAÅž’la etkin mücadele yapılacağı sırada sorun oluyor da, iki yıldır terör örgütü Musul’a yerleÅŸirken konu edilmiyordu?

Türkiye’nin pozisyonu

Türkiye, ÖSO ya da PeÅŸmergelerle nereye yönelse, birileri “dur orada” çıkışı yapıyor. Türkiye’nin hem gitmesi hem durması yönünde baskı altında tutulması, ABD’nin bazı istekleri ile ilgili. ABD, Türkiye’nin Suriye’de DEAÅž’la mücadele eden Kürt gruplarla, Irak’ta ise Åžiilerin çoÄŸunlukta olduÄŸu askeri-yarı askeri güçlerle iÅŸbirliÄŸi yapmasını bekliyor. Suriye’nin bölünme ya da bir Kürdistan bölgesi oluÅŸması ihtimali olmasa, ayrıca Irak ve Suriye’nin önemli kentlerinde mezhepsel dengelerin bozularak Åžii etkisinin, yani bir biçimde Ä°ran etkisinin artma ihtimali bulunmasa Türkiye ABD’nin tüm beklentilerine uygun bir pozisyon almaktan katiyen imtina etmezdi.

DEAÅž’a karşı zafer kazanarak seçmene gitmek için acelesi olan ABD, hızlı sonuç almak için alanda Türkiye’den daha yaygın biçimde var olan kuvvetlerle iÅŸ görmeye çalışıyor; hele DEAÅž’ı dar bir alana hapsedelim, yeniden yapılanmada Türkiye’yi de masaya alırız diyor.

Mesele, Türkiye’nin masada yer almasında deÄŸil; endiÅŸelerinin politikaya dönüşmesini saÄŸlamasında. Bunun için de alanda elini güçlü tutmaya uÄŸraşıyor. Dolayısıyla hem ilerleyip hem durma, esasen diplomatik bir pazarlık aracı olarak kullanıyor.

Henüz yorum yapılmamış.

* İşaretli tüm alanları doldurunuz.