Sosyal Medya

Yazarlar

Hatime değil, fatiha...

Sözlerini böyle tamamladı. Bu bir son değil, bir açılış, diyerek tanımladı Cumhurbaşkanlığı yoluna girişini. Konuşması Allah’a hamd ile başladı, yine hamd ile, “Ancak sana kulluk eder, ancak Sen’den yardım dileriz” sözleri ile sonlandı. 

Karşımızda bir inanç adamı, bir dava adamı, bir vizyon adamı, bir gönül adamı, bir duygu adamı, bir hizmet ve coşku adamı vardı dün. Yüreğini konuşturan bir adam. Konuşması, tüm şu saydıklarımın içini ayrı ayrı dolduracak nitelikte idi. Ya da dünü, bugünü ile Tayyip Erdoğan vardı, o, dünden itibaren kendisini, 10 Ağustos Cumhurbaşkanlığı seçimleri için milletin son kararının önüne koyuyordu. 

Çankaya yolunda Tayyip Erdoğan, yepyeni bir heyecanla yola koyulmuş gibiydi. Üzerinde 12 yılın Hükümet yorgunluğu, bitkinliği değil, hatta hapishane dahil çok çok badireler içinden geçmiş bir insanın beli bükülmüşlüğü değil, 18 yaşında yüreği kıpır kıpır bir gencin coşkusu vardı. Sanki yola yeni çıkıyormuş gibiydi.

Tayyip Erdoğan’ı, ondaki yürek coşkusunu izleyince, doğrusu, diğer adayların sergilediği profilin ne kadar sönük kaldığını ifade etmemek mümkün değil.

Soru şu: Çankaya’ya yüreği hizmet aşkı ile dolu, Başbakanlığın ardından Çankaya’yı da bir tırmanma şeridine sokacak sima mı gelsin, yoksa misyonu daha baştan “Tayyip Erdoğan karşıtlığı” ile sakatlanmış, orada durup, milletin seçtiklerine veto uygulayacak, sekter roller içinde birisi mi?

Bir hikaye anlattı Tayyip Erdoğan: 1994 yılında, İstanbul’un fakir semtlerinden birisinde miting yapıyor. O sırada kalabalık içinden bir kız çocuğu yanına yaklaşıyor ve elini uzatıp avucuna bir şeyler koyuyor. Bu iki altın bileziktir. Diyor ki “Bunları annem gönderdi, seçilirse bizi unutmasın, dedi.” Sonra kendi bileğindeki oyuncak bileziği çıkarıyor, avucuna koyuyor Tayyip Bey’in. Şu sözler dünkü konuşmadan:

- O gözleri ve o sözleri unutmadım siyaset hayatım boyunca ve onların siyasetini yaptım. Attığım her imzada o gözleri gördüm. Gece başımı yastığa koyarken içimde o gözler vardı, sabah uyandığımda karşımda hep o gözler, o sözler vardı: “Bizleri unutmasın!” O büyük emaneti, büyük mesajı unutmadık, unutmadım.

Bu hikaye Tayyip Erdoğan adına her şeyi anlatıyor denebilir.

Henüz yorum yapılmamış.

* İşaretli tüm alanları doldurunuz.

Tasarım ve Kodlama BEYRİBEY BİLİŞİM