M. Ali Akbulut: Bisiklet kervanımız Tahran’da

Bisiklet kervanımız Tahran’da, Ab-ı AteÅŸ Parkı’na varmadan, Tahran Bisiklet Federasyonu üyelerinden bir grup bisikletçi tarafından karşılandı. Tahranlı bisikletçilerin rehberliÄŸinde, Kur’an-ı Kerim’deki Hz. Ä°brahim kıssasının tasvir edildiÄŸi, hem görsel hem de sakinliÄŸi ile huzur veren Ab-ı AteÅŸ Parkı ya da Su ve AteÅŸ Parkı’na giriÅŸ yaptık. Paten süren çocuklar, bisiklet süren öğrenciler de kervanımıza karışınca parkın içinde oldukça heyecanlı, coÅŸkulu tur atmaya baÅŸladık. Görülmeye deÄŸer bir tablo çıktı. Ve tabii ki bir hatıra fotoÄŸrafı çektirerek ana programın yapıldığı alana doÄŸru hareket ettik. Yine Tahranlı bisikletçilerin rehberliÄŸinde pedal çevirmeye devam.

Tahran’da ÅŸehir içinde otoban niteliÄŸinde çok sayıda yol var. Bunlardan biri de Ayetullah Müderris Otobanı. Otobanın bir tarafında (batı tarafında) Ab-ı AteÅŸ Parkı, akÅŸamları ışıl ışıl ve renkli görselleriyle gözleri büyüleyen bir park. Ve bu parkın karşı tarafında (doÄŸu tarafında) ise hem Åžehit Hakkani Parkı hem de Mukaddes Savunma Müzesi olarak kullanılan açık hava müzesi bulunuyor. Ä°ran’ın 8 yıl süren savaşı ve savaşın izleriyle ABD ve Siyonist rejim tarafından Ä°ran’a yüklenilen savaÅŸ ve saldırılara dair cinayet kalıntıları. Özellikle nükleer bilim insanlarına yapılan bombalı saldırılarda hasar gören araçlar, yakın dönem cinayetleri; 8 yıllık Ä°ran-Irak Savaşı’nda ise cephelerde yaÅŸananları tasvir eden görüntülerden oluÅŸuyor. Müzeyi ziyaret edenler dinlenmek amacıyla parka gidip dinlenirken, parka gelenler de müzeyi gezerek yaÅŸananları unutmamaya çalışıyor. Oldukça iyi düşünülmüş bir park-müze iliÅŸkisi.

Ä°ÅŸte bu müze ile Ab-ı AteÅŸ Parkı’nı kesen Ayetullah Müderris Otobanı’nın üzerinde, mimarı Ä°ranlı bir bayan mühendis olan demir bir köprü var. Demir köprü oldukça geniÅŸ ve bazı etkinliklerin de yapıldığı muhteÅŸem bir mühendislik harikası; iki katlı ve üst katında ÅŸehri kuzeyden güneye kuÅŸ bakışı görebiliyorsunuz. Alt katta kafeler, restoranlar vs. var. Ä°kinci katta köprünün ortasında, 168 öğrencinin ÅŸehit olduÄŸu Minab ÅŸehitlerine ait resim ve görsellerden oluÅŸan okul mizanseni ve saldırılara dair görsellerle hazırlanmış.

Ve tabii unutmadan, asıl karşılama çok daha anlamlı. Ab-ı AteÅŸ Parkı’ndaki köprü giriÅŸinde kızlı erkekli çocukların, Ä°ran’daki etnik kimliklerin temsil edildiÄŸi yöresel kıyafetleriyle bisiklet kervanını karşılaması, ellerindeki çiçekleri kervan üyelerine vermesi çok çok güzeldi. Adeta “Biz kültürlerimizle biriz, renklerimizle zenginiz, farklılıklarımızla güçlüyüz” mesajı verdikleri gibi “bir ve beraberiz” diyorlardı. Tahran basın mensuplarının merkezi olması nedeniyle yoÄŸun bir basın mensubuyla karşı karşıya kalmıştık. Hem çocukların hem yetkililerin hem de basın mensuplarının sorularıyla karşılaÅŸmak, onların ilgisini çekmek bizi ÅŸaşırttı. Mahcup etti. Sevindirdi. Yolumuzun doÄŸru olduÄŸunu, çevirdiÄŸimiz pedalların da dönen tekerleklerin de bizi kardeÅŸliÄŸe götürdüğünden bir kez daha emin olduk.

Tahran ÅŸehir turumuz bununla da bitmedi. EÄŸitim Bakanı ile görüşmemiz var. GittiÄŸimiz her yerde yaptığımız sembolik yoklamayı Ab-ı AteÅŸ Parkı’nda da yaptıktan sonra gittiÄŸimiz EÄŸitim Bakanı ziyaretinde de gerçekleÅŸtirdik yoklamamızı. Bakan bey dahil salonda bulunan herkesin gözyaÅŸlarını tutamadığını söylemem abartı deÄŸil. Duygusal ortamın hâkim olduÄŸu bir ziyaretti. Çocukça ve anlamlı yoklama bizim yüreklerimize kadar iÅŸlemiÅŸti.

Ve akÅŸam saatlerinde artık klasikleÅŸen meydanları ziyaret turumuzda Ä°nkılap Meydanı’ndayız. Ä°nkılap Meydanı benim yabancı olmadığım bir meydan aslında. Fakat ilginin fazlalığı, basın mensuplarının koÅŸuÅŸturmacaları bizi ayrı bir telaÅŸa sürüklüyordu adeta...

Gerek meydan içinde ilerleyiÅŸimiz sırasında gerekse de platforma çıkışımız anında Azeri arkadaÅŸların “YaÅŸasın Türkiye”, “GardaÅŸ Türkiye” gibi sözlerle bize karşılık vermeleri, “Var olun”, “YaÅŸayasınız” gibi tek kelimelik kardeÅŸlik baÄŸlarını güçlendiren tepkiler, çevirdiÄŸimiz pedalların, dönen tekerleklerin amacına doÄŸru ilerlediÄŸini de gösteriyordu.

Her akşam bu meydanda, ABD ve Siyonist rejimin cinayetleri telin ediliyor, ABD ve işgal rejiminin cinayetleri karşısında birlik ve beraberlik mesajları veriliyordu. Bizim bisiklet kervanımızın da akşamları yapılan meydan toplantılarına bir katkısı olmuş, kardeşliğin sınır tanımadığını anlatmaya çalışmıştı. En azından kendi anlatımızla, gönül diliyle ifade etme gayretimizi göstermiştik.

Ve sabah saatlerinde, Ä°ran’ın sembolü olduÄŸu kadar Ä°slam inkılabının da sembolü olan Azadî Meydanı’nda attığımız turla Tahran’a veda ediyor, güzergâhımıza doÄŸru yola revan oluyoruz. O görkemli Azadî Meydanı’nı turlayarak Kum güzergâhına yöneliyoruz.

Çevrilen her pedal, dönen her tekerlek, bisiklet kervanını kendi içinde “Ä°yi ki yola çıktık ve doÄŸru yoldayız” düşüncesinde güçlendiriyor. Åžehit ailelerine kavuÅŸmaya, ellerimizdeki emanetleri teslim etmeye daha bir yaklaşıyoruz.

Emanet ehli olmaya, dostluk eli uzatmaya, gönül dostu olmaya doğru çevrilen pedallar durmuyor, çevrilmeye devam ediyor. Gönül dili konuşanlardan olmaya doğru ilerliyoruz.

M. Ali AKBULUT