Veysel Tepeli: Otoritenin Çöküşü ve Kaosun Yükselişi

Kurallar ve otorite, çimento gibi toplumu bir arada ve ayakta tutar.

Bir kurumda/toplumda kurallar ve otorite olmazsa, o kurum/toplum yozlaşmaya ve yıkılmaya mahkûmdur.

Bugün yıkılan otoritenin altında milletçe eziliyoruz.

Yıkım, önce "kalemizden", yani aileden başladı.

"Devir değişti, çağ atladık" diyerek önce evlerin bereketli gölgeleri olan büyükleri; dedeleri, nineleri, o bilge çınarları tahtlarından indirdik.

Onların tecrübesini "eskimiÅŸlik" sanıp köşeye itince, toplumsal hafızanın ve otoritenin ilk halkası koptu.

Ardından aile içindeki geleneksel denge sarsıldı. "Koca otoritesi" modernleşme rüzgârlarıyla savrulurken, yerini sağlıklı bir paylaşıma değil, iki başlı bir kaosa bıraktı.

Aile bu şoku atlatamadan, evin direği dediğimiz "baba otoritesi" darbe aldı.

Evin reisi olması beklenen babalar, birer figürana dönüştürüldü, bazen de figürandan öte "maskara" edildi.

Elbette ÅŸiddetin her türlüsü bir insanlık suçudur; ancak kantarın topuzunu öyle bir kaçırdık ki, bir "ÅŸiddet gördüm" beyanıyla, hiçbir süzgeçten geçirmeden babaları, çöp poÅŸeti gibi kapının önüne koyar olduk.

Sonuç?

Parçalanmış yuvalar, babasız büyüyen hırçın nesiller ve huzurun yerini alan bitmek bilmeyen bir kaos...

Gelelim okula:

Eskiden öğretmenin gölgesine basmaya çekinir, sokakta gördüğümüzde önümüzü ilikler, saygıdan ne yapacağımızı şaşırırdık.

Bu bir korku değil, temsil ettiği bilgiye ve emeğe duyulan yüksek bir hürmetti.

Peki, bugün ne haldeyiz?

"Evladımın kulağını çekti" diyerek okulu basan, öğretmene dünyayı zindan eden veliler türedi.

Haliyle, Ã¶ÄŸrenciye sesini yükseltmeye korkan öğretmen, sınıfa hükmedemez hale geldi.

EÄŸitimdeki bu otorite boÅŸluÄŸu; ehliyetten uzak, torpille gelen idarecilerle daha da derinleÅŸti.

Otorite olmadan eÄŸitim mi olur?

Disiplinin "baskı", saygının "esaret" sanıldığı bir çağda, otoriteyi el birliğiyle yok ettik.

Otorite, sadece bir güç gösterisi değil, bir toplumun bağışıklık sistemidir. Bu sistem çöktüğünde yozlaşma kaçınılmazdır.

Bugün yaşadığımız tüm huzursuzluklar, aslında o yıktığımız "büyük otoritenin" altında kalan feryatlarımızdır.

Veysel TEPELÄ°