Sosyal Medya

M. Ali Akbulut: Son Cüz ve Zafer (1)



İran’da Ramazan ruhuna uygun olarak her camide geleneksel hatim programları yapılıyor. Bazı camilerde cüz okumaları öncesi veya sonrasında sohbet edilir. Sohbet konuları caminin cemaatine göre, gündeme göre ya da cami imamının belirlediği konular üzerine şekillenir.

Ramazan’ın son perşembesindeyiz. Türkiye’de yarın bayram, İran’da cumartesi günü bayram olacağı açıklandı. Namaz kılmak üzere bir camiye girmek istiyordum. Klasik İran kültüründe var olan, adına mescid denilen camilerden bir camiydi. Erkek ve kadın cemaatini ayıran bir perde var. Kadınların kaç kişi olduğunu bilmiyoruz, arada perde var. Erkeklerin sayısı ise 30 ila 40 kişi olduğunu tahmin ediyorum. Orta yaş var. Gençler var. Ve tabii ki emekli diyebileceğimiz yaş ortalamasını gösteren bir cemaat. Caminin dışında savaş ortamının getirmiş olduğu basiclerin nöbet tuttuğu, basic kıyafetli kişiler de var. Bunlar da daha çok sağa sola koşturup duruyor. Konumuz bu değil. Daha doğrusu dikkatimi çeken görüntü değil, imamın yaptığı sohbet.

Minber niyetiyle caminin orta bölümüne bir sandalye konulmuş. Sandalyeye oturmuş konuşan imam 50 yaşlarında, beyaz sarıklı. Sakallarındaki kırlar adeta artık yaşın kemale erme dönemine giriyor der gibi beyaz ağırlıklı. Dediğim gibi dikkatimi çeken sohbet. Sohbet hatim ve 30 cüz üzerine. Sohbette zihnimde kalan notları paylaşıyorum.

Bilindiği gibi 30 cüz, toplumuz tarafından Amme cüzü olarak da bilinir. Artık surelerin hacim olarak küçüldüğü ama anlam açısından da bir o kadar vurucu nitelik taşıdığı surelerle baş başa kalır muhatap.

Gazze’de yaşanan dram, Lübnan’da yapılan yıkım, Yemen’de kuşatılmışlık, İran’da bombardımanlar altında sürek avına dönüşen saldırılar.

İşte bölgemizde yaşanan olaylar, İslam dünyasında hâkim olan atmosfer…

Ve 30 cüz…

Mekke’de nâzil olan Nebe suresiyle başlayan, Medine’de nâzil olan Nas suresiyle biten bir cüz.

Kısa sureler ya da namaz sureleri olarak da bilinen ve çoğunluğu Mekke’de nâzil olan sureler. Kıyamet sahneleri, ölüm ve yaşam konuları, kimlik ve kişilik inşasına dair düşman ve düşman tanıma ile birlikte Allah yolunda cihadın zaferle sonuçlanacağına dair müjdeleri içeren ayetler dikkat çekiyor.

Mekke’de nâzil olan surelere bakıldığında dönemin hâkim olan sisteminin çökeceğine dair uyarılar, Tekvir suresindeki “kız çocuklarının diri diri gömülmesine” atıfla, “Diri diri gömülen kız çocuğunun, hangi günahtan ötürü öldürüldüğü sorulduğu zaman” ayetiyle İran’a saldırıda 168 kız çocuğunun vahşice öldürülmesi, İnşikak suresinde amel defteri sağ ve solda verilenlere atıfla “atılan bombalar, yerle bir edilen binalar, hastaneler, okullar, iş yerleri”ne dikkat çekiyor. Burada bizim tavrımız ne olmalı, amel defterimiz nerede verilmeli sorusuna cevap arayalım; bizi aydınlığa kavuşturacak kitap okununca secdeye kapananlardan olma ve salih amellerle arkası kesilmeyen mükâfatlara sahip olma hatırlatması yapılıyor. Ve tabii ki surelerin ayet sayısı, surelerin içeriğine atıflar yaparak günümüz olaylarıyla bağlantılıyor.

22 ayet olan Bürûc suresine atıfla “yüksek yüksek gökdelen yapan, geniş arazilerde Müslümanlara saldırı için imkân hazırlayanlar” diyerek Körfez ülkelerine, ABD üslerine imkân hazırlayan ülkeler hatırlatması yapıyor. “Müminlere yapılan bombardımanlara hem imkân hazırlıyorlar, hem saldırıyı seyrediyorlar. Oysa Firavun ve Semud ordularının durumunu hiç mi düşünmezler? Sözüm ona kendilerini korumak adına bölgeye emperyalist güçleri getirenler şimdi kendi canlarının derdine düşmüş kişilerden yardım istiyorlar” diyor. Ve Tarık suresi, toplamda 17 ayet olan sure, müminlerin kendilerini yetiştirmelerine önem verilmesini istiyor. Dış baskılar, tehditler, içeride karışıklık çıkarma oyunları; bunlar önemli ve tedbir alınması gerekiyor. Fakat unutmayın, kendimizi de yenileyelim, camileri boş bırakmayalım, meydanları boş bırakmayalım. Düşmanlar ve düşmanın oyunlarına gelenlere karşı dikkatli davranalım vurgusu yapıyor. Onlar ve efendileri bir tuzak kurabilir, oyun kurabilirler. Onlara mühlet verilir, dikkatli olun, onların oyunları boşunadır. Zafer yine inananların olacaktır hatırlatması yapıyor.

Günümüzle bağlantılıyor sureleri ve ayetleri. Yaklaşan Nevruz’a dikkat çekiyor. Ölüm ve yaşamı hatırlatıyor. Bakın diyor, yeni bir yıla gireceğiz. Hayatımıza yeni heyecanlar katacağız. Unutmayın, ölüm ve yaşam onu yaratanın elinde diyor. Korkmayın, tehditler, saldırılar bunlar bizleri inancımızdan yıldırmasın, birbirimizi iyi yola yönlendirecek tavsiyelerde bulunalım. Camileri boş bırakmayalım. Basiçlerimizi destekleyelim. Bunlar bizim evlatlarımız, onların uzattığı eli tutmaya bakalım diyor. Toplam 19 ayet olan A’lâ suresinin öğüt bölümünü, İranlı yetkililerin komşu ülkeleri, özellikle de ABD üslerinin bulunduğu ülkelere öğütler verip uyarılar yaptığını ve hatta İran’ın misillemelerinde hedef alınan yerlerin kendi toprakları olsa da bu üslerde yapılan saldırılara misilleme yaptıklarını, özür dilediklerini hatırlatıyor. Bu özür bile öğüt almaya yetmiyor diyor. Ve tabii ki sure sonlarında Allah’ın müjdeler verdiğini de hatırlatarak üzülmeyin, zafer bizim, zafer inananların vurguları yapıyor.

30 ayetlik kısa fakat önemli ayetleri barındıran Fecr suresine atıfla, Âd, Semud kavimleri, Firavun’un sonlarını hatırlatıyor. İşte bakın İran füzeleri onlara azap olarak yağıyor. Yapılanlar ve yapılacaklar, insanların önüne konulduğunda ya azabın karşılığı ya da “senden hoşnut olarak cennetime gir” denilecek bir sonuç var. İran füzeleri kimine azap, kimine kurtuluş müjdesi diyor.

Konuşmalarda güncel konular ve şartları, Mekke dönemiyle de kıyas ediyor.

Unutulmaması gereken konu: zorluklar var, sıkıntılar var. Baskılar var, tehditler var. Ve ölüm var. Mekke’de yaşanan olayları gözden geçirelim. Boykot vardır. Bize de yapılıyor boykotlar, ambargolar, yaptırımlar. Mekke’de müşrikler Müslümanlarla konuşmayı da önlüyorlardı. Bugün de bizimle konuşmak istemeyenler var. Bizim sözümüzü farklı saiklerle dinlemeyen, duymak istemeyenler var. Tv stüdyolarına, medya organlarına saldırıyorlar. Bizim sözlerimizi kesiyorlar. Kesmek istiyorlar. Her gün bir yeri bombalıyorlar, her gün yeni bir tehditle karşımıza çıkıyorlar. Ve her gün yeni bir mesulümüzü şehit ediyorlar. Biz, İmam Hüseyin’den daha mı önemliyiz? Ölümse, biz şehadet olarak görüyoruz. Bize şeref kazandırır, izzet kazandırır.

Ne sözümüzü kestiririz ne ölümden korkarız. Ne tehditlerden geri çekiliriz ne ambargolardan kaygı duyarız. İmanımız varsa, rehberimiz varsa, dinimiz varsa, cennet varsa mücadele de vardır. Zafer de bizimdir ifadeleri cemaatin selavâtlarıyla, tekbirleriyle kesiliyor zaman zaman.

30 cüzü İranlıların gözünden anlamaya devam edeceğiz.

Direniş ruhuyla birlikte zafere kavuşmak dileğiyle.

M. Ali AKBULUT

1 Yorum

  1. Hüdaverdi demirdelen

    Mart 23, 2026 Pazartesi 21:11

    Üstad Çok harika bir yazı olmuş gerçekten ben beğeni ile okudum içselleştirmişsin bizi adeta İran'ın sokaklarına caddelerine mahallelerine insanların zihinlerine kadar indirdin Allah razı olsun diline yüreğine sağlık..

* İşaretli tüm alanları doldurunuz.

Tasarım ve Kodlama BEYRİBEY BİLİŞİM