Sosyal Medya

Yazarlar

Vicdanı sessize almak

tarihinde yayınlandı.

Gerçekten alışıyoruz... Soykırıma... Soysuzlara... Suskunluğa... Savrulmaya... Sorumsuzluğa... Sağırlaşmaya...

Alıştıkça aşağılanıyoruz, alçalıyoruz, acizleşiyoruz... Açlıktan, soğuktan ölen Gazzeli sabileri göremiyoruz... Sadece izliyoruz ve üzülüyoruz ama bir şey yapmıyoruz. Üzülen çok, nedense harekete geçmiyoruz... Vicdan, insaf, insanlık, iyilik nerede diye sormuyoruz... İnsanlık enkaz altında kaldı... Gazze'nin enkazı insanlığın inkırazı oldu.

Gazze'nin enkazı altında kalan sadece Gazze'nin evlatları değil... Onurumuz, haysiyetimiz, vicdanımız nerede?

Gazze aynasında kendimiz ile yüzleşebiliyor muyuz? O aynaya bakan kendine dair mutlaka bir şey görür... Kimi korkusunu... Kimi öfkesini... Kimi utancını... Kimi ikiyüzlülüğünü... Kimi acziyetini...

Gazze'yi çok beklettik, yetmedi sonrasında unuttuk... Fakat bilelim ki, Gazze ölmedi... Ölen kardeşliktir, vefadır, vicdandır...

Soysuzların soykırımı sistematik devam ederken, nerede yeryüzünün soyluları?

İşgalcilerin bu barbarlığı karşısında kanımız donmuyorsa, ruhumuz sızlamıyorsa, yüreğimiz parçalanmıyorsa varın akıbetimizin ne olacağını hesap edin...

Bu vahşet, bu şiddet sadece bir coğrafyanın, bir halkın, bir inancın meselesi olmaktan çıkmıştır... Tüm insanlığın varlık sorununa dönüşmüştür...

Artık hayıflanmanın, hüzünlenmenin sırası değil... Kelimelerin hükmü bitti... Soykırım küreselleşti... Ve de kanıksandı.

Bu hengâmede Gazze'nin çağrısını, çığlığını duyuyor muyuz?

Yoksa çok mu meşgulüz?

Gazabımızı, gayzımızı, öfkemizi ne güne saklıyoruz? İmanın en zayıf boyutunu izhar ve ispat etmeyecek miyiz?

Geliniz Gazze olalım... Gazze kesilelim...

Gazze can çekişirken, canımızın istediği gibi yaşayamayız ki!

Gündelik haberlerin sıradan bir haberi olmaktan başka Gazze'den geriye ne kaldı?

Yerle bir edilmiş bir yurt, yerinden edilmiş bir halk, ömür boyu süren bir elem ve acı... Daha ne olmasını bekliyoruz?

Çağdaş dünya çamurda çırpınan Gazzeli çocukları görmüyorsa topyekûn çamurlaşan bir dünyada batıyoruz demektir...

Bu sarsıcı çığlık yüreklerde makes bulmuyorsa, vicdanın son kırıntıları da kurumuş olmuyor mu?

Arşı alayı titreten Gazze'nin feryadı karşısında kılımız kıpırdamıyorsa insanlıktan istifa etmiş olmuyor muyuz?

Konu sadece Gazze'nin yoksulluÄŸu deÄŸil, vicdan yoksunluÄŸu ve insaniyetin yok oluÅŸudur...

Soğuktan titreyen çocuklarını yüreği ile ısıtmaya çalışan Gazzeli anneler... Gözlerinin önünde günden güne mum gibi eriyen iskelet bebekler... Çamurlu suların içinde morarmış çıplak ayaklar... Parçalanmış hayatların üzerine sel ve soğuk yağıyor... Ne diyelim? Batsın bu dünya!

Yarın bizden Gazze'yi soracaklar...

"Diri diri toprağa gömülen kıza, hangi günah sebebiyle öldürüldüğü sorulduğunda..." (Tekvir - 8-9)

Gazze'de şehit edilen 20 bin çocuğun suçu ne idi?

Filistin'de doğmuş olmaktan başka günahı neydi?

O büyük duruşmada susma hakkımızı mı kullanacağız? Hangi mazerete tutunacağız? Bizi kim savunacak?

Gazze vebalimizi sükûtla geçiştiremeyiz... Vicdanı sessize alamayız... Başımızı kuma gömemeyiz... Üç maymunu oynayamayız...

Gazzeli iki çocuk gözlerimin önünden hiç gitmiyor... İki şehit... Mezara konulurken, iki çocuğun eli kefenin dışında...

Birinin avucunda bir dilim ekmek... Yemeye fırsat bulamadan ruhunu teslim etmiş ama ekmeği sımsıkı tutmuş...

Diğerinin parmaklarının arasında küçük bir taş... İşgalcilere atamadan şehit düşmüş fakat taşını yere düşürmemiş...

Sizce bu taş ve bir dilim ekmek ne anlama geliyor? Mahşere ve mahkemeye böylece gittiler...

Aldığım nefesten utanıyorum... Gazze'ye ulaşamadığım için... İmanın öfkesini kuşanıp şu kuşatmayı kıramayacak mıyız?

Biliyorum Allah'ın takvimi işliyor...

Biz bu sorumluluÄŸu yükselen gökdelenlerde kurulanlara, business class koltuklarda oturanlara ihale edemeyiz…

Ramazan KAYAN

Henüz yorum yapılmamış.

* İşaretli tüm alanları doldurunuz.

Tasarım ve Kodlama BEYRİBEY BİLİŞİM