dindarlık: "olan" ile "daha" arasındaki hiyerarşiyi bozmanın adıdır

dindarlık hayata sonradan eklenen bir sos deÄŸildir. 
tabağın kenarına sürülen, canı isteyenin alıp isteyenin bıraktığı bir tatlandırıcı hiç deÄŸildir. 
dindarlık, hayatın bizzat kendisidir.
eklenen deÄŸil; kuran, biçim veren, yön tayin eden bir hakikattir. 
çünkü vahiy hayata renk olsun
“yanına koy” diye gelmez, “merkezine al” diye gelir.
rabbimiz “de ki benim namazım da ibadetlerim de hayatım da ölümüm de âlemlerin rabbi olan allah içindir” buyururken tam da bunu söyler. 
din hayatın bir alanını inÅŸaa etmek için gelmemiÅŸtir 
hayatın tümünü kuÅŸatan  bir istikamettir.

fakat modern insanın zihninde hayat bir çizgiyle ikiye bölünmüştür. 
çizginin bir tarafında “olan” vardır, diÄŸer tarafında ise “daha olan”. 
daha iyisi, daha güzeli, daha kalitelisi, daha pahalı olanı. 
marka olanı, büyük olanı, gösteriÅŸli olanı. 
insan bu çizgiyi bir eÅŸik gibi görür ve ona zıplamak der. 
çaÄŸ bu zıplamayı marifet sayar. 
çünkü daha olana ulaÅŸmak, daha çok olmakla eÅŸ tutulur. 
oysa kuran “dünya hayatı bir aldanış metaından baÅŸka bir ÅŸey deÄŸildir” derken 
bu Ã§izginin sahte olduÄŸunu çoktan haber vermiÅŸtir.

derim ki müslüman:
zıplamak çağımızın ibadetidir. iÅŸte tam bu noktada zıplayanların dindarlığı bir sosa dönüşür. 
hayatın merkezinden çekilir, kenara alınır. gerektiÄŸinde kullanılır. 
vicdan rahatsız olduğunda, içte bir boşluk yankılandığında bastırmak için.
bazı ritüeller esas zannedilir ve din tatmin aracına döner.

vicdanı susturacak bir ÅŸey yapmıştır 
bilirsiniz iÅŸte...  oysa yapılan, çizginin kendisine dokunmaz. 
o ara kendini iyi hisseder.
sadece iç huzursuzluÄŸa geçici bir merhem sürer. 
kuran tam da bu hal için “onlar dünya hayatını severler ve ağır bir günü arkalarında bırakırlar” diye uyarır.

oysa dindarlık çizgiyi silmenin yürüyüşüdür. 
“olan” ile “daha” arasındaki hiyerarÅŸiyi bozmanın adıdır. 

ökkeÅŸ tamam da, 
diye heyecanla araya girdi ve teÅŸhis herkesin dilinde 
peki ne yapmalı. çünkü çağın hastalığını söylemek, ÅŸikayet etmek moda ama ilacını konuÅŸmakta zorlanıyoruz dedi sonra 

ne yapmalı sorusunun samimi cevabı bence ÅŸudur diye de konuÅŸmaya devam etti:
zıplamayı bırakmalı. daha fazlasına ulaÅŸmayı bir kader, bir baÅŸarı, bir kurtuluÅŸ sanma alışkanlığını terk etmeli. 
durmak gerekir. öylece durmak iÅŸte durmak çağımızda devrimdir. 
hızın karşısında durmak, tüketimin karşısında durmak,
“daha”nın karşısında durmak.
kuranın “israf etmeyin, çünkü allah müsrifleri sevmez” ikazı 
sadece parayla ilgili deÄŸildir; 
hayatı hoyratça tüketmekle de ilgilidir.

sonra nefeslendi heyecanla sesini yükseltti:
hayatı parçalara ayırmaktan vazgeçmeliyiz müslüman. ne çok parçalı hayatlarımız var 
ibadet baÅŸka, iÅŸ baÅŸka, siyaset baÅŸka, aile baÅŸka diye bölünmüş bir hayat, dindarlığı sos yapar. 
ne yapmalı diyen biri önce kendi içindeki bu parçalanmayı fark etmeli. 
dünya mazlumları için aÄŸlayan bir kalbin evindeki adaletsizliÄŸi görmezden gelemeyeceÄŸini kabullenmeli. 
düğünü, cenazesi, evi barkı yani derim ki ne yapıyorsa hayatın içinde 
yaptığına dinin tam da merkezinde izi olmalı...

bir de “baÅŸarı” tanımını deÄŸiÅŸtirmeli. 
çaÄŸ baÅŸarıyı yükselmekle anlatır. dindarlık derinleÅŸmekle. 
bazen kaybetmeyi göze almak gerekir. itibar kaybetmeyi, hız kaybetmeyi, yalnız kalmayı. 

çünkü “çizgi silenler” kalabalık olmaz. 
kalabalıklar zıplayanlardan oluÅŸur. peygamberlerin çoÄŸu bu yüzden yalnız yürüdü.

ve belki de en son ÅŸunu yapmalı: 
dini savunmaktan vazgeçip yaÅŸamaya baÅŸlamalı. 
dindarlık savunulan bir ideoloji deÄŸil, yaÅŸanan bir hayattır. 
savunulan din çoÄŸu zaman yaÅŸanmayan dindir. 
yaÅŸanan dinin reklama ihtiyacı yoktur. hali yeter, susuÅŸu yeter. 
nitekim “siz insanların iyiliÄŸi için çıkarılmış en hayırlı ümmetsiniz” ayeti bir iddia deÄŸil, bir sorumluluk bildirir.

çok mu üst perdeden oldu mustafam. 
belki. 
ama “ne yapmalı sorusu” fısıltıyla cevaplanmaz. 
çünkü çaÄŸ çok gürültülü. o gürültünün içinde Ã§izgi silmek ancak böyle mümkün.
dedi ve sustu… 

paylaşmaya değer gördüğünüz yazılarımın dilediği kısmı dahil dostlarınıza ikrama açıktır.
bir gönle daha temas etmek iyidir. valla!