Sosyal Medya

Yazarlar

Rabbim! Koru Beni, Kalbimi...

Net konuşmak zarurettir. Aklım ağrıyor, gözü ile düşünen insanların arasında. Hayatın hafife alınmasına itiraz ediyorum. Varlık sorusunun cevabını bulmak gerek. Niçin yaratıldım. Varlık büyüsünü görmek gerek.

Ruhumu adımlıyorum Rabbim! Koru beni, kalbimi… Hangi sevdanın aşığı ve hangi acının sızısıyım bilmiyorum.

Rabbim sen oku dedin ben okudum. Ruhumun yakasını kaptırmamak için insanı ve tabiatı heceliyorum, okuyorum. İnsanları, kendimi, tabiatı okuyorum. Okudukça anlıyorum.

Kalbimin karanlıklardan biçilmiş kaftanını yırttım. Ağlıyorum, hüzünlüyüm. Hüzünlerin peygamberi Muhammed’i özlüyorum. Dertliyim, bir köşeye çekilip ağlarken benliğime ninniler söyleyecek annem yok. Öksüzüm, sığınak ve barınak yok, seccademin üzerinde öylece kalakaldım.

Acaba kalbim! Benim en büyük günahım mı? Ruhum! En büyük kusurum mu? Sana sığınıyorum Rabbim!

Ruhumu tutuşturuyorum Rabbim. Zulmü nerede arıyorum. İnancıma karşı inancımla muhkem kaleler kuruyorum. Rabbim sana verdiğim sözleri hatırlıyorum.

Bir yetimin başını okşarken, bir yoksula el uzatırken gözlerimle çaktırmadan gökleri süzüyorum. Bir elimin verdiğinden diğer elimin haberdar olmaması için o kadar çok çaba harcıyorum ki, bu çabanın verdiği yorgunlukla gidiyor diğer elimin üstüne yatıyorum.

O kadar mütevazı oluyorum ki benliğim kibrinden kudurarak, eğilmekten iki büklüm olan bedenime cennetten güzide bir köşe beğenmeye kalkıyor. İçimde saraylar devriliyor Rabbim. Günahlarımın sevaba çalan yanlarıyla, sevaplarımın günahı andıran ayrıntılarından yapılma bir çardağın altında gölgeleniyor ve bekliyorum.

Korkumun ve ümidin çıldırtan anaforunda. Korkuya ciğerimi parsellettirip, ümide ruhumu talan ettiriyorum. Ruhumun tarihi üzerinde düşünüyorum verdiği söz üstüne. Sana karşı mahcubum Rabbim.

Şiddetinden korkuyorum. Korkumun tükenmemesi için çabalıyorum. Korku ve ümidin kesiştiği noktada tüm varlığımla seccadeye varıyor, tüm varlığımla ruhumun yolunu gözlüyorum. Bekliyorum şefkat elini.

İçimde garip bir sızı coşkularımı, harekete geçiriyor. İçimde garip bir umut yıkıldığım yerden elimi tutup beni ayağa kaldırıyor. Sınıflarına göre kimseye muamele etmiyorum, edersem sınıfta kalırım… sınıfsız kaldım. Rabbim mahzenlerde ruhumu çürütme. Dünya elime ayağıma bulaşmasın.

Rabbim bir yetimin sevap ve aydınlık kokan gözleriyle karşılaştır. Günlerime bol tefekkür ver. Mazlum kardeşlerime yardım et. İşte Ortadoğu, Filistin- Gazze tepeden tırnağa kan. Bir Gazzeli çocuk sapanını vicdanıma doğrultmuş tetikte bekliyor… Ah Gazze, ümmetin iftiharı yiğit kardeşlerim… Sizler cihad ediyorsunuz, maalesef parçalanmış ümmet ah vah ediyor… Sizler gibi aç değiliz, susuz değiliz ama farklı zalimliklerle, tuğyan ile yüz yüzeyiz…

Sizler cenneti mal ve canlarınızla satın alıyorsunuz. Bizler perişan bir ruh ikliminde dünyevileşme bataklığında çırpınıyoruz…

Rabbim bir sünepe ve sürüngen olmadığımızı gösterecek bir diriliş nasip et. Ruhumuzun hapis duvarlarını yerle bir et…

 

Bünyamin Doğruer    

Henüz yorum yapılmamış.

* İşaretli tüm alanları doldurunuz.

Tasarım ve Kodlama BEYRİBEY BİLİŞİM