Hayatıma Sahip Çıkabiliyor muyum?

Ne büyüklerimizin ne de akıl erdirmeye baÅŸladığımızda bizlerin farkında olamadığı, çok boyutlu bir gürültünün içerisine doÄŸduk. Etrafımızda yükselen her görüntü, her ses, hemen her an içerisinde korkular olan, kötülükler olan, sevinçler olan, hazlar olan bir ÅŸeyler tarif etti. Yüksek katlı binalarıyla milyon nüfuslu ÅŸehirler oldu bir kısmı, uzun köprüler, uzayda uydular, ÅŸöhretli yazarlar, sanatçılar, gazeteciler, büyük ustalar, sahnelerde boy gösteren her renkten hocalar, uzmanlar...

Ne önüne baktım ne ardına, korkulası olanlardan korktum, sevinilesi olanlara sevindim. Ä°zlenmesi gerekenleri izledim, dinlenmesi gerekenleri dinledim. BoÅŸ iÅŸ mi boÅŸ söz mü demeden ne koyuldu ise önüme düÅŸünmeden, akletmeden sevinebileceÄŸim zanlar biriktirdim, hesabını bizzat benim vereceÄŸim ömrümü imar mı ettim, ifsad mı ettim muhasebe yapamayacak kadar mücrim olduÄŸumun ayırdına varmamak için asıl olana gözlerimi kapatarak, kulaklarımı tıkayarak, elimden geleni ardıma koymadım. Acı olanı da bunun ne anlamını aradım ne de ayırdına varabildim...

Ne okunulacak dendi ise okudum ne izlenecek dendi ise izledim ne dinlenecek dendi ise dinledim ne yapılacak dendi ise hesabını verebilir miyim veremez miyim hiç düÅŸünmeden yaptım. Okuduklarımı, dinlediklerimi hayatta karşılığının ne olup olmadığını bilemeden anlatarak, paylaÅŸarak aldım verili sahnedeki yerimi. Sistemin tarif ettikleriyle sisteme karşı araÅŸtırmalar yaptım, raporlar hazırladım, planlamalar yapıp tabelalar astım.  Nelere sevinip nelere üzülmem gerektiÄŸine dahi müdahale edebilecek ne aklım ne de takatim kalmadı günün sonunda...

Ne zaman; bu deÄŸil, bir yanlışlık var dedimse daha orijinal, daha yeni, daha geliÅŸmiÅŸ olduÄŸu iddiası ile önüme koyulanlar karşısında yine tutunamadım. Her deÄŸiÅŸtiÄŸimi, geliÅŸtiÄŸimi zannettiÄŸimde en baÅŸtaki asıl ile aramda mesafe o kadar açıldı ki arada bir; "bu gidiÅŸ nereye?" itirazları cılız ve aciz bir ses olarak kaldı bir yerlerde...

Ve ben okunmalı, dinlenmeli, izlenmeli diye önüme koyulanlardan en popüler olanları kendime, ulaÅŸabildiklerime aktarmak ve paylaÅŸmaktan akletme melekelerimi kaybettiÄŸimi, düÅŸünme damarlarımın kuruduÄŸunu fark etmeye vakit bulamadım...
Bu çerçevede mesel ve sorular...

Neleri ve kimleri okumalıyım, neleri ve kimleri okumamalıyım?

Neleri ve kimleri izlemeliyim, neleri kimleri izlememeliyim?

Neleri ve kimleri dinlemeliyim, neleri ve kimleri dinlememeliyim?

Ve ben bizzat hesabını vereceÄŸim hayatıma sahip çıkabiliyor muyum?