Şevket Hüner: Tuğyan Olan Yerde Tufan Olur

Vahiy, yalnızca ferdi bir ahlak inÅŸası deÄŸil, toplumsal iÅŸleyiÅŸin yasalarını da ihtiva eder. Kur’an kıssalarıyla sunulan temel yasalardan biri, "TuÄŸyan olan yerde tufan olur"dur. Burada zikredilen tuÄŸyan ve tufan kavramları, sadece tarihsel birer helâk hadisesini deÄŸil, neden-sonuç iliÅŸkisiyle birbirine baÄŸlanmış birer sünnetullah’ı ifade eder.

Tuğyan, haddi aşmak, taşkınlık yapmak, yaratılış gayesinden saparak azgınlaşmaktır. Tufan ise bu taşkınlığı, beklenmeyen bir taşkınla dengeleme sürecidir. Alemde hiçbir azgınlık cezasız, hiçbir haddi aşma karşılıksız kalmaz. Zira mülkün sahibi Allah, kâinatı kusursuz bir adalet ve denge üzerine kurmuştur.

Kur’an’da Nuh kavmi, Ad ve Semud halkı, Lut’un kavmi gibi örnekler hep bu tuÄŸyanın somutlaÅŸmış hâlleridir. Onlar, hakikati örtmüş, zulmü yaygınlaÅŸtırmış, ÅŸirki ve ahlaksızlığı hayatın merkezine yerleÅŸtirmiÅŸlerdir. Böylece haddi aÅŸma toplumsal bir karaktere dönüşmüştür. Sonunda gelen tufan, aslında yıllardır büyüyen ahlaki taÅŸkınlığın görünür hale gelmesidir.

Ad kavmi, güç ve ihtişamla övünürken, zulmü ve azgınlığıyla helâk edilmiştir. Semud halkı, taşkınlıkla peygamberi yalanlamış, dağları oyup kibirle yaşamış, sonunda korkunç bir sesle yok edilmiştir. Lut kavmi, ahlaki sınırları aşarak taşkınlığın en uç noktasına varıncaşehirleri altüst edilip üzerlerine taş yağdırılarak helak edilmiş. Zira taşkınlık, varlığın yaratılış düzenine karşı bir isyandır, tufan ise bu isyana verilen ilahi bir cevap...

Kur’an’ın “tuÄŸyan etti” dediÄŸi Firavun, insanları sınıflara ayıran, güç için çocukları öldüren, hakikati kendi iktidarı için eÄŸip büken bir zalimdir. Ardından gelen boÄŸuluÅŸ, sembolik olarak dikkat çekicidir. Sınır tanımayan güç sonunda kendi kurduÄŸu taÅŸkınlıkta boÄŸulmuÅŸtur. Böylece Kur’an’daki tufan fikri yalnızca tabiata ait bir afet olmaktan çıkar, ahlaki bir yasaya dönüşür.

Bugün de tabiatın acımasızca tüketilmesi çevre krizlerine, ekonomik gücün birkaç elde toplanması toplumsal öfkeye, hakikatin deÄŸersizleÅŸtirilmesi ise güven bunalımına yol açmaktadır. Ä°nsan gücünü mutlaklaÅŸtırdığında, zulmü meÅŸrulaÅŸtırdığında ve hakikati örttüğünde adalet zedelenir, ahlak yozlaşır. Güç sahipleri haddi aÅŸarak zayıfları ezer, insan, fıtratın koyduÄŸu ölçü ve dengeden uzaklaÅŸtıkça tuÄŸyan ortaya çıkar. Modern çaÄŸda tufan, kimi zaman toplumsal çöküşler, kimi zaman ekonomik krizler, kimi zaman kitlesel cinnetler, kimi zaman da küresel salgınlar ve savaÅŸlar ÅŸeklinde tezahür eder. Zira Sünnetullah, insanın taÅŸkınlığı ve ölçüsüzlüğü karşısında iÅŸleyen ilahî yasaların bir gereÄŸi olarak sonuçlarını ortaya koyar. Bu nedenle Kur’an, insanı ölçüye, dengeye ve takvaya davet eder.

Tabiat ve insanlık tarihi, ilahî nizama meydan okuyan ve sınır tanımayan her medeniyetin, er ya da geç kendi taÅŸkınlığının sonuçlarıyla yüzleÅŸtiÄŸinin ÅŸahididir. Ä°nsanlar çoÄŸu zaman felaketleri dışarıdan gelen tehditler olarak görür. Oysa Kur’an, insanın felaketi çoÄŸu zaman kendi elleriyle hazırladığını bildirir. Nitekim insan sınırları aÅŸtıkça denge bozulur ve bu bozulma, kaçınılmaz olarak yıkıcı sonuçlar doÄŸurur. Kur’an’a göre insan, Allah’ın koyduÄŸu sınırlara (hudûdullah) riayet ettiÄŸi sürece düzen korunur; bu sınırlar aşıldığında ise denge bozulur, ardından felaket kapıyı çalar.

Tuğyanın davet ettiği tufan, yeni bir başlangıç, arınma ve kutlu bir doğuşun müjdecisidir.

Siyonist iÅŸgal ve zulüm düzeninin haddi aÅŸan saldırganlığına ve sömürü sistemine karşı Filistin direniÅŸi "Aksa Tufanı"nı baÅŸlatmıştır. Bu hamle, bölgedeki tüm stratejik dengeleri sarsarak sömürgeci yapıların yenilmezlik mitini yerle bir eden tarihi ve sarsıcı bir cevap olmuÅŸtur. Onlarca yıldır süren ablukaya, toprak gaspına ve sistematik imha politikalarına karşı ezilen halkların meÅŸru müdafaa hakkının en somut tezahürü olarak zuhur etmiÅŸtir. Bu sayede iÅŸgalcilerin kurduÄŸu korku ve tahakküm duvarları aşılmış, küresel vicdanda sömürü düzeninin sürdürülemezliÄŸi gözler önüne serilerek yeni bir dönüm noktası teÅŸkil edilmiÅŸtir.                                                                                              

Şevket Hüner / 5 Cemâzilyelahir 1448