M. Ali Akbulut: Bisiklet Kervanımız İsfahan'a Ulaştı

Kum ziyaretimiz oldukça verimli geçmiÅŸti. Kum’dan sonra KaÅŸan’a uÄŸramadan yolumuza devam etmiÅŸtik. Tebriz’den sonra yolumuz düzdü. Kum’dan sonra bu düzlük daha bir kendini gösterdi. Yolun saÄŸ ve solunda zaman zaman kanat denilen yeraltı su yolları güzergâhlarını görebiliyorduk. Adeta uçsuz bucaksız ova niteliÄŸindeki kurak ve kıraç topraklarda düz yol gibi akıcıydı.

Ä°sfahan’a yaklaÅŸtıkça yolların kenarlarında ekili araziler, yerleÅŸim yerlerine yaklaÅŸtığımızı da haber veriyor. Zaman zaman nar bahçeleri, zaman zaman tahıl ürünlerinin ekildiÄŸi tarlalar, zaman zaman sılaj ekimi yapılmış mısır tarlaları, zaman zaman yeni bir boÅŸluk ve uçsuz bucaksız tarlalar gibi görüntüler eÅŸliÄŸinde Ä°sfahan tabelalarına rastlıyoruz. Ä°sfahan’ın merkez ilçelerinden ÅžahinÅŸehr denilen bölge tabelaları karşımıza çıktıkça, Ä°sfahan’a ulaÅŸtığımızı da hissediyoruz aslında. ÅžahinÅŸehr’e yakın bir yerde konaklıyoruz. Namaz ve istirahat molası.

Mola sonrası yola revan oluyoruz. Ä°sfahan’ın giriÅŸinde yine Ä°sfahanlı bisikletçiler bizi karşılıyor. Işıl ışıl renkli ışıklar eÅŸliÄŸinde parlayan tabelaları izleyerek ev sahibimiz Ä°sfahanlı bisikletçilerin eÅŸliÄŸinde biz ÅŸehrin içlerine, merkezine doÄŸru götürülüyoruz. AkÅŸam geç vakit ÅŸehre giriÅŸ yaptığımız için Ä°ran halkının her akÅŸam yaptığı akÅŸam gösterilerine ÅŸahit oluyoruz. GeçtiÄŸimiz her meydan ve ana dört yol kavÅŸaklarında toplanan, bazen yüzlerce bazen binlerce kiÅŸinin oluÅŸturduÄŸu kalabalık, bir yandan bizleri selamlarken diÄŸer yandan Türkiye’den gelen bisiklet kervanının dayanışma ruhunu anlatan konuÅŸmalar da yapılıyor. Biz bu meydan ve dört yollarda fazla beklemiyoruz.

Yol boyunca bize eşlik eden İsfahanlı bisikletçilere paten süren çocuklar da katılıyor. Paten süren çocuklar adeta şov yapıyorlar. İkili, tekli, üçlü gruplarla bisiklet grubumuzun bazen önünde, bazen yanında, bazen arkasında geçerek bir yandan gruba rehberlik yaparken diğer yandan da attıkları sloganlarla yol boyunca sağlı sollu kaldırımlardaki insanlara mesajlar veriyorlar. Sağlı sollu kaldırımlarda alışveriş yapan insanlar meraklı gözlerle bizlere bakarken, bazıları da ellerinde cep telefonlarıyla bu güzel anı kayıt altına almaya çalışıyor.

Daha önce Ä°sfahan’a gelmiÅŸ ve Ä°sfahan’ı bilen birisi olarak “Nereye gidiyoruz, neredeyiz?” gibi soruları da zihnimden geçiriyorum. Selçuklu dönemi ana meydanlarından Meydan-ı Sebz alt geçidinden Zayende Rud nehrinin kordon boyuna ulaşıyoruz. Ardından nehir koridor boyundan ABD ve iÅŸgal rejimi Ä°srail’in saldırılarında nasibini alan Çihil Sütun denilen kırk sütun isimli Safeviler döneminin protokol sarayının önünden geçerek Cihad Meydanı’nda toplanan kalabalığın içine giriyoruz. Bisikletlerimizi bir yere park ederek konuÅŸma yapılan platforma doÄŸru yönlendiriliyoruz. Meydanda bisiklet kervanının giriÅŸine dair konuÅŸmalar yapılıyor. Dostluk ve vahdet sloganları atılıyor.

Bize, yeniden bisikletlere binerek yakın bir baÅŸka meydanda gazilerin de bulunduÄŸu bir kalabalığın beklediÄŸi söyleniyor. Ve yavaÅŸ yavaÅŸ Ä°sfahanlı bisikletçiler ve paten süren gençler eÅŸliÄŸinde bize söylenen meydana doÄŸru hareket ediyoruz. Meydana ulaÅŸtığımızda grubumuz bisikletten iniyor. Bir kenara park ederek kalabalığın içine doÄŸru ilerlemeye baÅŸlayınca sıralar hâlinde sandalyelerde oturan; bazılarının elleri, bazılarının ayakları, bazılarının gözlerinde engeller olduÄŸu, grubun Ä°ran-Irak Savaşı’nda ve ABD’nin son saldırılarında yaralanan gaziler olduÄŸunu söylüyorlar. Tek tek tokalaşıyoruz. Bize ayrı ayrı “hoÅŸ geldiniz” diyorlar. Bazıları tebessüm hâlindeki çehrelerle Azerice “gorban hoÅŸgelipsünüz” diyor. Bazıları ellerini yumruk hâline getirerek “Türkiye dost” diyerek yumruk hâline getirdiÄŸi ellerini kalbinin üzerine koyuyor. Ve sedye gibi seyyar yatak diyebileceÄŸimiz hasta yatağında karın üstü yatarak bizi karşılayan gazi, elinde Filistin çepisi hediye ediyor. “Hediye ediyor” demek biraz hafif kaçıyor; herkese ayrı ayrı boyunlarına da doluyor. Gülen yüzünde tebessüm eksik olmuyor. “Mukavemet, mukavemet” diyor. DireniÅŸ, direniÅŸ diyerek “Direnen kazanacak” ifadelerini Farsça tekrarlıyor.

Ä°ranlı gazilerin bizi karşılaması bizleri oldukça duygulandırdı. Platforma doÄŸru ilerlememizi söylüyorlar. Sahnede küçük bir kız çocuÄŸu, elleriyle de katkı saÄŸlayarak “Biz korkmuyoruz, rehberimiz var; biz korkmuyoruz, Devrim Muhafızlarımız var; biz korkmuyoruz, imanlı halkımız var. Biz korkmuyoruz, ÅŸehitlerimiz var; biz korkmuyoruz, yolumuz ÅŸehitlerin yolu, yolumuz Ä°mam Hüseyin yolu; biz korkmuyoruz, ÅŸehit rehberimizin intikamını alacağız; biz korkmuyoruz, biz Kerbela âşıklarıyız” ÅŸeklinde müzik eÅŸliÄŸinde ÅŸiir okuyor.

“Biz korkmuyoruz” ifadesine, daha önce gördüğüm sahneler de gözümün önüne gelince, “Ä°ran halkı korkuyu korkutmuÅŸ” diyerek mırıldanıyorum. Atılan bombalar, yapılan saldırılar, tehditler Ä°ran’ın korkuyu korkuttuÄŸunu da gösteriyordu aslında.

Bisiklet kervanımıza “hoÅŸ geldiniz” diyorlar. Kervanımız hakkında övgü dolu sözler söyleyerek bizi de onurlandırıyorlar aslında. Bisiklet kervanımızın çevirdiÄŸi pedalların gücü, dönen her tekerin rotasının dostluÄŸa doÄŸru olduÄŸunu bir kez daha görüyoruz.

Dostluk ve kardeşlik özleminin gerçekleşmesi dileğiyle.

M. Ali AKBULUT