Yasin AydoÄŸan: Deizm - 'DeÄŸme'izm

İslami terminolojide yer tutan "küfür" Kavramının her dönemde çok farklı yansımaları olmuş ve hep olacak.

İnkâr-küfür, toplumun özel çabaları olmadıkça anlayamayacağı bir takım kelime ve kavramlarla tesmiye edilmiş. Başlıkta mezkûr kavramda bunlardan biri.

Deizmi böyle anlıyorum ben.

"Kimse deÄŸmesin bana".

"Kimse hayatıma karışmasın, bulaşmasın."

"Ben bana yeterim, ben sınırları belirlerim, ben neye nasıl inanacağıma, yapacağıma, yapmam gerektiğine karar veririm."

Bu iddia sahibi başıboş kalmayı, bırakılmayı ister.

Sorumluluktan kaçmayı sever,

Rahatına düşkündür,

Sınırdan, sınır konulmasından çok hazzetmez.

Talebi ile yaşadığı hayat arasında çok çelişkiler vardır ama görmek istemez.

Kendi hayatına kimsenin değmesini istemez, kendisi başkalarının hayatına dair sınır çizer.

Patron, müdür, şef, yönetici vb. durumlarda hayatın hem gereği hem gerçeği olarak bunu icra eder.

İddiası ile icrası taban tabana zıttır, ama "bana kimse değmesin, değemez" der.

Dokundurmaz inancına, yaşantısına, yaptıklarına, ettiklerine.

Onun inandığını iddia ettiği tanrı da zaten sınır çizmez, bir şeye karışmaz, yaratmış ve bırakmıştır.

Hülasa bu "değmeist" kurnazdır, 'uyanıktır', topu taca atmakta mahirdir(!).

İnancı son derece temelsiz, mantıksız, tutarsız, düzeysizdir.

Bu mantıksızlık ve tutarsızlıkla kendini ikna etmiş mantıksız, tutarsız bir hayat sürmektedir.

Tutarlı, mantıklı, anlaşılır, uygulanabilir, sürdürülebilir, muazzam, ahenkli kainat düzeninde bu tipin tek talebi hiç bir kimsenin kendisine, hayatına, yaptığına, inandığına DEĞMESİNİ asla istememesi ve bunu kesinlikle reddetmesidir.

Yasin AYDOÄžAN