Murat Sayımlar: Bir hikâyesi olmalı insanın

BaÅŸlangıcından beri, bir bütünlük içerisinde yazılmış, doÄŸasına uygun ve tutarlı; insanların anladığı ve her ÅŸeyi anlatan bir hikâye. Yoksa insan yazılmış hikâyelerin ortasından dâhil olur hayata. Hep o hikâyelerle beslenmeye devam eder. Hiçbir zaman, yaÅŸadığı hayatın hikâyesinin tümünü anlayıp, algılayamaz. YaÅŸadığı kesitlerin, bölümlerin, olması gereken sahih bütünün bir parçası olduÄŸundan emin olamaz. 

MutsuzluÄŸunun, huzursuzluÄŸunun, tatminsizliÄŸinin, mevcut hayatının hikâyesinden kaynaklanıp, kaynaklanmadığını bir türlü anlayamaz. Yapılan tariflerin arkasından gitmeye razı olur fakat bir türlü tatmini bulamaz. Yani hayatının inÅŸasına bütünüyle dâhil ve müdahil olamaz. 

Ä°nsanların bir hikâyesi olmalı. Hem fıtratlarına uygun yazılmış hem de bütüncül bir hikâye. Her ÅŸeyi anlatabilmeli, anlamlandırabilmeli ve hayat tasavvuru bu hikâyeden oluÅŸmalı. Hayatın her anındaki algılamalar, kararlar, tavırlar, tepkiler, bu hikâyeden oluÅŸmalı, oluÅŸturulmalı ve bu hikâyeyle doÄŸrulanmalı. 

Anlamlı, itminana yol alınıp tatminin bulunduğu ve varlık nedeninin gerçekleştirildiği hayatlar ancak böyle kurulabilir.

Ya da baÅŸkalarının, neÅŸet ettiÄŸi kaynağını bilmediÄŸimiz hikâyeleri ile kurmaya çalıştığımız hayatın hüsranlarını yaÅŸar ve nedenini de bir türlü anlamlandıramayabiliriz. Yani illaki, kurduÄŸumuz hayata iliÅŸkin tasavvurlarımız için, bütünüyle okuyup, anladığımız ve içimize sinen bir hikâyenin olması ÅŸarttır. 

Kitlelerin; ilgisiz, hedefsiz, baÄŸlantısız olarak, ettikleri lafların, yaptıkları faaliyetlerin sebebi; bunlarla sahih ve tatminkâr bir bütün inÅŸa edememeleri, kendi özgün hikâyelerini bilememelerindendir. Hikâyelerinden doÄŸmayan hayatlarına, masallar yazmaları da ne tatminin ne de hakikinin yerini asla tutmamaktadır ve tutmayacaktır. Velev ki, öyleymiÅŸ gibi yapmaya çalışıyor olunsa da. 

Ağır, aÄŸdalı, tabelalı laflar etmek; bunlara anlam imal etmek, bunların peÅŸinden gitmek için kıymet oluÅŸturmak çabaları; hiçbir zaman, insanın varoluÅŸ hikâyesinden oluÅŸan tasavvurunun ve bununla inÅŸa edilen hayatın yerini tutmayacaktır. Aldanışını savunup, bunun mücadelesini verenler de hakkı savunup, mücadelesini verenlerin, yerini hiçbir zaman tutamayacaktır. 

Bana, umut ya da umutsuzluk demeyin. Bunun sahicisi, sahici hikâyenin oluÅŸturduÄŸu tasavvurdan baÅŸlar. Bunun dışındaki "umut vermiyorsunuz" itirazları, "hakikati boÅŸ verin, olanı teyit edin", talebinden baÅŸka bir ÅŸey olmaz. 

Çok mu zordur, hakiki bir hikâyeye sahip olmak. Kesinlikle deÄŸildir. Ä°nsan olmanın, adam olmanın, sadece Allah'a kul olmanın, anlamına uygun bir hayat yaÅŸamanın baÅŸlangıcıdır. Bunu anlamanın, bu sözlere kulak vermenin lüzumsuz bir romantizm olmadığını bilmenin önündeki engel, hikâyesine kul etmeyi isteyenlerin iÄŸvalarına kulak vermektir. Bu iÄŸvalar, gerçeÄŸin yerini romantizmin almasının da müsebbibidir. 

Çok emin bir yerde durulduÄŸu, oradan bakıldığı zannıyla dudak bükmemek lazım. Bir gözden geçirmek icap eder. Sahih, fıtri, bütüncül bir hikâye var mı diye. Hemen var demeyip, bu hikâyeyi kendimize bir anlatmaya çalışmalı ve bakmalı, bizi tatmin ediyor mu? Hayat tasavvuru buradan mı oluÅŸmuÅŸ? Yoksa yaÅŸanan hikâyelere bodoslama dalınmış, yol mu aranıyor? Yani, yüzleÅŸmek lazım gelir. 

EÄŸer kendi hikâyemizin hayatını yaÅŸamıyorsak; insanın varoluÅŸ hikâyesinin hakikatine uygun anlayıp, tasavvurunu yeniden inÅŸa edebilmesinin baÅŸlangıcı; baÅŸkalarının hikâyelerinin orta yerinde, ÅŸaÅŸkınlıktan, ÅŸaÅŸkınlığa uÄŸrayarak yaÅŸamaya çalışırken; eÄŸer varsa, ÅŸuuraltı hissediÅŸlerine, baÅŸka bir ÅŸey olması lazım deyiÅŸlerine, kırık dökük bile olsa arayışlarına dayanarak; derinden ve sahici bir taleple istemek ve cesur olmakla yapılacaktır. Bir hikâyesi olmalı insanın…

Murat SAYIMLAR