Veysel Tepeli: İslamcılık ve Yozlaşma

“Ä°slamcı” lafını bir türlü sevemedim.

“Müslüman” ifadesi daha samimi ve sahici geldi bana.

İslamcılık, akli; Müslümanlık kalbidir.

Kavram kargaşası, yanlış yerde ve eksik kavram kullanmak hayatımızın acı bir gerçeği.

Bu yüzden Müslüman olmak, rıza-i ilahi doÄŸrultusunda yaÅŸama gayreti ve bu yaÅŸam önündeki engelleri kaldırma çabasına “Ä°slamcılık” diyenlerimiz az deÄŸil.

Ama burada İslamcılıktan kastımız bu değil. Dinin ideolojileştirilmesini/sekülerleştirilmesini kast ediyoruz.

İslamcılık, her ne kadar referansı İslam olsa da; nihayetinde beşer aklı ve hırsı sirayet etmiştir. Yani din değil ideolojidir.

Dinin/Ä°slam’ın hedefi ahirettir. Ä°slamcılığın hedefi dünyadır, dünya iktidarıdır. Yani cenneti dünyada yaÅŸama isteÄŸi/hırsıdır.

Müslüman, kirli/haram vasıtalarla ulvi hedeflere ulaşmayı reddeder.

İslamcı, yetkisini kullanarak rüşvet almayı; bu rüşvetle cami yaptırmayı marifet sayar.

Dünyaya/iktidara talip olmuşsan, bir de biran önce buna kavuşmak istiyorsan, ilkelerinden taviz vermen kaçınılmaz oluyor.

Sabrı, hikmeti ve ilahi sırrı bilmeyen; dünyadan pay almak için ahiretinden satmaya başlar.

“Kendilerini ahirette yüz akı yapacak her deÄŸeri, öğüterek dünyada büyümeye çalışırlar.”

Din; dünyaya sırt dönmek, dünyadan/dünyalıktan vazgeçebilmektir.

Ama dünya için ilkelerden/ahlaktan vazgeçmek yozlaşmayı getirir.

Maalesef bugün İslamcıların büyük kısmının içine düştüğü durum budur.

Veysel TEPELÄ°