Sosyal Medya

Gecikmiş Borcun Telafisi

İstanbul'da değişik vesilelerle çevremdeki insanlara küçük hediyeler verdiğimde hep Uşaklı Bakkal İsmail Hakkı Abi gelirdi aklıma. Borç yükünden kurtulma adına keşke şu hediyelerden onlara da verebilseydim diye hayıflanır dururdum.



Bayram ziyaretlerinin ilk faslını bitirdik, ikinci fasıl için Alaşehir'den çıktık Konya'ya gidiyoruz. Kurban Bayramı'nın ikinci günü, yollar sakin; sadece birazcık yorgunluk var. Kula'yı geçtik,

akşamla yatsı arası Uşak girişinde Dikilitaş ışıklardayız. Yeşil ışık yandı, ben ani bir kararla direksiyonu sola kırdım, şansımı denemek istiyorum. Çocuklar hep bir ağızdan 'Baba yanlış girdin!' dediler, ses etmedim. El yordamı göz kararı gidiyorum fakat Uşak çok değişmiş; bir zamanlar top oynadığımız alanlara koca koca binalar dikilmiş.

Tahmini bir mesafe gittikten sonra arabayı sağa çektim, yolun karşısındaki delikanlıya yaklaşıp selam ve bayramlaşmanın ardından İmam Hatip Okulu'nu sordum. Gülerek 'Hangisini soruyorsun Abi, Uşak'ta onbir tane İmam Hatip Okulu var.' dedi. Ben de 'İlk yapılan okul' dedim. 'Ben o okuldan mezunum' dedi. 'Aslını sorarsan yavrum ben o okulu da sormuyorum, aynı cadde üzerinde ahşap eski bir İmam Hatip Okulu vardı ben onu arıyorum' dedim. 'Orası şu an yurt oldu' dedi. 'Onun karşısında küçük bir bakkal olacaktı' dedim, 'Tamam!.. Sen Tokerler'i arıyorsun' dedi, 'Evet' dedim.

Aradığım adresin yakınlarında olduğumuzu tahmin ediyordum; delikanlının tarifi ile sokağın bitiminden sağa dönünce hemen az ilerideki okulumuzu gördüm. Arabayı park ettikten sonra sırtımı okulun kapısına verdim, sanırım hafif sol çaprazdaki şu bina olması lazım dedim ve en alttaki zile bastım. Girişteki dairenin kapısını ak sakallı biri açtı. Selam verip İsmail Hakkı Abi'nin bakkalını sordum 'Burası' dedi. 'Siz kimsiniz?' dedim, 'Büyük oğlu Yusufum!' dedi.

O zamanki bizim küçük bakkal bugün büyük oğula mesken olmuş. Kısa tanışma faslının ardından 'Kaç kardeştiniz siz?' diye sordum 'Üç' dedi. 'Bir dakika' deyip geri arabaya döndüm. Ziyaretlerde lazım olur diye yanıma aldığım Erzincan Kemah ballarından üç kavanozu ayrı ayrı hediye poşetlerine koydum, Yusuf Abi'ye takdim ettim. Gayet samimi bir davetle 'İçeri buyrun' dedi, 'Arabada çocuklar var Abi' dedim. 'Olsun, onlar da gelsinler' dedi.

Davete icabet edip çocuklarla birlikte içeri geçtik, haremlik selamlık oturduk muhabbet ediyoruz. İçimde tatlı bir huzur, garip bir mutluluk var. Sıradan bir evde değil de sanki Mescid-i Haram'da revakların altında oturuyoruz.

Özetle geçmişi yad ettik, İsmail Hakkı Abi'den bahsettik. Okuduğumuz okulun daha önce Papaz Okulu olduğunu ve binanın Kur'an Kursu olarak kullanılacağını öğrenen İtalyan sahiplerinin o zamanlar bu binayı bize yarı fiyatına verdiklerini ilk defa öğreniyordum.

Minarelerden yatsı ezanları okunmaya başlayınca Yusuf Abi gözlerime baktı 'Ne diyorsun?' dedi. Anladım ki bu adam cemaate müdavim, 'Gidelim Abi' dedim.

Namaz dönüşü yenge hanımın hazırladığı ikramlardan birer parça aldıktan sonra müsaade istedik. Sağ olsunlar verdikleri basit yol tarifi ile hiç zorlanmadan ana yola çıktık. Arafat'ta günahlardan arınmış, mehtap aydınlığında Müzdelife'ye akın eden ihramlı hacılar gibiyim; tarifsiz bir dinginlik, bir hafiflik var üzerimde.

Bu ziyaretten herkes memnun, fakat sebep ne?.. Biz buraya niçin geldik?.. Kim bu adamlar?.. Çocukların merak ettiği konu bu.

 
Bundan elli iki sene önce 1970 yılında ben bu okula yeni başlamıştım. Teneffüslerde İsmail Hakkı Abi'nin bakkalına koşar atıştırmalık bir şeyler alırdık. Küçük bakkal adeta arı kovanına dönerdi; kimin ne aldığı ne verdiği belli olmazdı. Kim kime dum duma yani. Babamın verdiği harçlık bitince çocuk aklıyla kalabalıktan istifade edip bir iki kere bakkaldan bisküvi ve gazoz almış fakat parasını ödememiştim.
 
İstanbul'da değişik vesilelerle çevremdeki insanlara küçük hediyeler verdiğimde hep Uşaklı Bakkal İsmail Hakkı Abi gelirdi aklıma. Borç yükünden kurtulma adına keşke şu hediyelerden onlara da verebilseydim diye hayıflanır dururdum.
 
Hiç hesapta olmayan çat kapı ziyaretin sebebi işte bu. Uzun yıllar unutulmuş, gecikmiş borcun telafisi.
 
Mehmet Aktaş

Henüz yorum yapılmamış.

* İşaretli tüm alanları doldurunuz.

Tasarım ve Kodlama BEYRİBEY BİLİŞİM