Sosyal Medya

Yazarlar

14 Ekim Sendromu

tarihinde yayınlandı.

Ä°stanbul’da metrekareye 270 kilogramın üzerinde düşen saÄŸanak yağışlar can kaybına ve büyük hasara yol açtı. Su baskınları nedeniyle evler, iÅŸ yerleri zarar görürken alt geçitler ile metro istasyonlarını su bastı, ulaşım ve günlük yaÅŸam durdu. Uzmanlar, felaketin ana nedenlerini dere yataklarındaki çarpık yapılaÅŸma, yüksek betonlaÅŸma ve yetersiz drenaj altyapısı olarak açıkladı.

Yaz boyunca güneş enerjisi depolayan Karadeniz, sonbaharda buharlaşma oranını maksimum seviyeye çıkarır. Deniz üzerindeki alt atmosfer katmanlarının yüksek miktarda nem ve gizli ısı ile dolması, bölgeyi dev bir buhar kazanına dönüştürür. O sırada Balkanlardan Türkiye'ye yönelen ani soğuk hava dalgası ise üst atmosferdeki sıcaklığı keskin bir şekilde düşürür.

Karadeniz kaynaklı sıcak ve nemli hava ile üst atmosferdeki Balkan menşeli soğuk havanın karşılaşması belirgin bir sıcaklık zıtlığı meydana getirir. Yüzeyde ısınarak hafifleyen havanın hızla yükselmesi, üst katmandaki soğuk havayla etkileşime girerek devasa dikey fırtına bulutlarının gelişimini tetikler.

Karadeniz’den beslenen bulut kütleleri, rüzgârlarla güneye, Ä°stanbul kıyılarına ilerler. Kentin kuzeyindeki tepeler ile engebeli topoÄŸrafya bu yüklü bulutların ilerleyiÅŸini yavaÅŸlatarak bölgede sıkışmalarına neden olur. Adeta Ä°stanbul'un üzerine kilitlenen kütleler dar bir alana saatlerce kesintisiz yağış bırakarak ani sel ve taÅŸkınlara yol açar.

Şiddetli yağışın zamanı ve nedeni bilimsel olarak önceden belirlenmiş olsa da yıkıcı etkileri engellenemedi. Afet boyutuna ulaşan bu durum, şehir halkı üzerinde psikolojik bir travmaya dönüştü. Yaşanan felaketi kevni bir ayet ve ikaz olarak görenler ise bu durumun İlahi bir ayetle olan karşılığıyla yüzleştiler

Hz. Hûd’un tüm uyarılarına direnen Ad kavmi, azgınlığını doludizgin sürdürüyordu. Ne de olsa o topraklar onlarındı(!). Gökten de ürünlerini artıracak bereketli yaÄŸmurlardan baÅŸka ne beklenebilirdi ki? Bulutlar göğü kaplayıp fırtına baÅŸladığında yine aynı ÅŸeyin olacağına inanıyorlardı. Zira iÅŸledikleri kötülüklerle yeryüzünü fesada boÄŸan zalimliklerinin gökle ne ilgisi olabilirdi? Yer de onlarındı (!), gök de onlarındı (!)... O topraklar ÅŸanlı Ad kavminindi ve tüm tasarruf kendilerine aitti (!). Ãœstelik onlar, büyük tufanda Nuh’un gemisine binerek kurtulan müminlerin soyundan geliyordu. Ä°ÅŸte, Nuh’un izinden giden Hz. Hûd’un tüm uyarılarına azgınca direndikleri günlerden birinde felaket kapılarını çaldı...

Derken, yüklü bir bulutun vadilerine doğru yaklaştığını gördüler ve "Bu bize yağmur getiren bir buluttur" dediler. Aksine o gelmesini acele istediğiniz şeydir. İçinde acıklı bir azabı barındıran bir bela kasırgası...(Ahkaf / 24)

Peki, bu uyarıları ciddiye almayan Ad kavmi Kuran’da nasıl resmedilir?

Nuh kavminden sonra onların yerine getirilen ve daha üstün kılınan Ad kavmi (Araf, 69), Hûd’un peygamber olarak gönderildiÄŸi Ahkaf bölgesinde yaşıyorlardı. (Ahkaf/21) Yüksek tepelere gösteriÅŸli binalar diken, dünyada ebedî kalacakmışçasına saÄŸlam yapılar inÅŸa eden, zengin mallara, sürülere, eÅŸsiz baÄŸ ve bahçelere sahip olan bu insanlar (Åžuara/128-134), servet ve güçlerine güvenerek gurur ile kibre kapıldılar. Kurdukları ayrıcalıklı düzen ve dokunulmazlık zırhlarıyla halkı adeta soyup soÄŸana çeviriyorlardı.

Hz. Hûd hiçbir karşılık beklemeden halkını Allah’a kulluÄŸa ve tövbeye çağırdı. Ancak Ad kavmi, kendilerine ayrıcalıklı ve dokunulmaz kılan sahte ilahlarından vazgeçmeyeceklerini söyleyerek Peygamberi beyinsizlik ve yalancılıkla itham ettiler (Araf/66, Hûd/53; Åžuara/139). Hz. Hûd, sadece bir elçi olduÄŸunu ve ilahi vahyi bildirdiÄŸini vurgulayarak onları uyardı. Sahte düzenlerini terk etmezlerse Allah’ın azabına uÄŸrayacaklardı (Araf, 70-71).

Kavmi ise kibirle 'Uyardığın azabı getir!' diyerek rest çekti (Ahkaf / 22). İnkârlarındaki ısrar üzerine vadilerine doğru ilerleyen devasa kasırga belirdi. Onlar bunu bereketli bir yağmur bulutu sanıp sevinirken, kasırga bir anda ortalığı kasıp kavurdu. İnsanları sökülmüş hurma kütükleri gibi yere sererek yok etti...

Gördükleri karşısında yılgınlığa düşüp yeni fobiler edinmek istemeyenler, yaşadıklarını kevni birer ayet ve ikaz olarak görmelidir. Bu anlayışla yapacakları Kur'an okumaları sayesinde, çevrelerine güven ve ümit aşılayan birer rehbere dönüşebilirler.

Şevket Hüner / 5 Cemaziyülevvel 1448

Henüz yorum yapılmamış.

* İşaretli tüm alanları doldurunuz.

Tasarım ve Kodlama BEYRİBEY BİLİŞİM