Sosyal Medya

Makale

Neyim Ben?

Yalanın ağırlığı altında sönmüş bir efsane,

Hafif bir rüzgârın lütfuyla savrulmuş bir toz,
Zoraki gülüşlere bastırılmış bir hiddet,
Gecenin ormanlarının kalbine gömülmüş bir sır...

Neyim ben?

Zincire vurulmuş kızgınlık çığlığı,
Deliliğin canlı bakışı,
Ümit köklerinden salgılanmış zehir,
Bu ahlaksız hayatın iğrenç küfrü...

Neyim ben?

Ümidin hafif kervanından
Yola düşmüş bir kül,
Gecenin karanlığında
Yuvasını arayan şaşkın bir kuş...

Neyim ben?

Hayatın çehresinde bir utanış lekesi,
Bu hayatın utancıyla lekeli bir yüz,
Gırtlakta boğazlanmış bir hırıltı,
Apaçık bir sır, asla söylenmemiş bir ezgi...

Neyim ben?

Bir sonbahar gün batımında acı bir gülüş,
Gecenin peÅŸinden koÅŸan,
Gece hayatının ellerine düşmüş çiy,
Meçhul ve görünmez,
Ölüm güneşini çağıran...

Neyim ben?

Yırtık gömleğini geceyle diken,
Habire ölü kuşlar biriktiren,
Sükût avizesi altında inleyen...

Neyim ben?

Bir kelepir yalnızlık içinde,
Türküsünde turnalar geçen,
Martılar karanfil dökerken sulara...
Hiç böyle gurbet olmamış kimse.

Åžimdi...

Uzak.
Çok uzak dağlardan iniyor
Dev gibi yalnızlık.

Ben kimim?

Göklerde bir martı çığlığı,
Çılgın fırtınalarla mayalanmış yürek,
Hüzünden tebessümler ören,
Bir inanç pınarı,
Yaraları gül kokan...

Ben... Benim... Sözü olan...

Bünyamin DOĞRUER

Henüz yorum yapılmamış.

* İşaretli tüm alanları doldurunuz.