Yazarlar
Vahiy İnsan, Yağmur Toprak
“Siz ey iman edenler! O sizi hayat bahşeden bir (diril)işe davet ettiğinde, Allah'a ve Elçi'ye icabet edin! Zira iyi bilin ki Allah kişiyle kalbinin (eğilimleri) arasına sürekli müdahale eder; akıbet O'nun huzurunda toplanacaksınız.” (Enfal 24)
Vahiy, inen bir harikulade gerçekliktir, dirilticidir, tenezzül eder, indiği yeri boyar, hayat verir, şekillendirir, değiştirir, dönüştürür, canlandırır, devrimci içeriğe sahiptir, tazeliğe vesiledir.
İnsan ise birtakım özellikleri muhtevi, muazzam yaratılış sahibi, aktif özne kılınmış bir varlıktır.
Potansiyeli var, kapasitesi var, kabiliyetleri, zaafları var, kullanabileceği enstrümanları var.
Vahiy olmadan insan kendine, hayata yetemez-yetişemez, kurur, sararır, solar, üretemez, varoluş içerisinde mevcut denge ve düzeni devam ettiremez.
Vahiy olmazsa insan çaresiz kalır.
İnsan Vahy’e memur, Vahiy de insan için inzal edilmiş… İnsan ancak vahiyle dirilir, hayat bulur, hayata anlam katar, hayata katma değer olabilir.
Vahy yağmura, insan toprağa benzer.
Vahy, insanın-aklın olmazsa olmazı, Yağmur da, toprağın olmazsa olmazı…
“O'nun ayetlerinden biri de şudur: Sen toprağı tüm iddialarından soyunmuş olarak görürsün; ama onun üzerine (yağmur) suyunu indirdiğimiz zaman harekete geçer ve uyanıverir. Ona hayat veren, elbet ölü (kalp)lere de hayat verecek olandır: Çünkü O her şeye güç yetirendir.” (Fussilet 39)
Su yoksa toprak çaresiz!
Yağmur toprakla buluşunca ba’s (diriliş) gerçekleşiyor. El Hayy- muhyi (hayat veren, ihya eden) olan Allah Teala, toprağın su ile hayat bularak dirilmesini-canlanmasını irade buyurmuş.
Rahman’ın Sünneti’nden bir sünnet… Toprağı onunla bereketlendiriyor, canlandırıyor, çeşitlendiriyor, renklendiriyor, tazeliğe vesile oluyor.
Yağmurda bir diriltici özellik var.
Yaratan Rabbimiz o özellikle mücehhez kılmış. Toprağın fıtratında da bazı hususiyetler mevcut, suya kavuşunca başkalaşıyor, değişiyor, dönüşüyor.
Yağmur nüzul (iniş) ediyor. Ölü olanı diriltiyor, kuru olanı yeşertiyor.
Çatlak iken birleştirip, izi belli olmayacak şekilde kaynak yapıyor, tesviye ediyor. Sararıp solmuşken, asli rengine döndürüyor.
İlahi adet bu şekilde cari…
Yağmur bir rahmet olarak iniyor toprağa, hayat veriyor, can veriyor. Toprağın şiddetle ihtiyacı var suya, susuz yapamaz. Susuz ve yağmursuz kalmak, yok olmak manasına gelir, fıtrat yasası bu, birbirlerini tamamlıyorlar.
Toprak emer, absorbe eder, geçirgendir, işlenebilir, süzer, filtre eder, yumuşaktır, emre amadedir, faydalı-hayri her türlü işleme müheyyadır. Beton öyle değil, tabiatı itibariyle serttir, haşindir, tepkisi vardır, süzmez, emmez, filtre etmez, işlen-e-mez.
Acıdır yaşadığımız çağda insanlar da hayatta, ilişkiler de kalpler de zihinler de sokaklar, caddeler, şehirler de betonlaştı. Yağmur toprağa yağınca rahmet, betona yağınca felakete yol açıyor. Artık insanlar birbirlerine katlanmıyorlar, tahammül etmiyorlar, çok sert tepkilerle ötekileştiriyorlar.
Toprağın ameli bitkisi, insanın bitkisi amelidir.
Toprağın ibadeti mahsulü, insanın mahsulü, ibadeti-itaatidir.
Vahiy hayat kaynağıdır, yücelten-yükselten bir değerdir, dirilişe bir çağrıdır. Her an yağan bir "mübarek yağmur", ab-ı hayattır.
Yağmurla yeşeren toprak gibi, vahiyle yeşermeli insan, hayatı da yeşertmeli!
Vahiyle bezenmeli, boyanmalı, ziynetlenmeli!
Ölü bir toprağı dirilten, canlandıran yağmur gibidir vahiy... Ölü bir hayatı, toplumu, diriltir, canlandırır.
Ayağa diker, El Hayy-El Muhyi Rabbimiz hayat veriyor, hayat katıyor.
Toprağa yağmurla!
İnsana vahyle!
Yasin Aydoğan

Henüz yorum yapılmamış.