Mustafa AkmeÅŸe: evlada mektup

evlatlarım…
bir zamanlar, yıllar önce 
küçükken diyorum,
ne bileyim iÅŸte emeklemeniz, ilk ayaÄŸa doÄŸruluÅŸunuz, ilk adımlarınızı sayarken birden ne çabuk büyüdünüz  
şimdi de attığınız adımların yönü için dua ediyorum

siz artık sadece benim çocuklarım değilsiniz.
birer eÅŸ oldunuz,
birer anne ve baba,
birer ev, birer hikaye, birer kader oldunuz.
ve ben sizi seyrederken şunu daha iyi anladım:
evlat büyüyünce babanın yükü hafiflemez,
derinleÅŸirmiÅŸ.
öyle valla öyle işte!

benim sizden tek bir arzum oldu.
ne rahat bir hayat,
ne alkışlanan başarılar,
ne de kalabalıkların önünde yürüyen isimler…
ben sadece müslümanca bir hayat istedim sizin için.
helali dert eden,
haramdan Ã¼rken,
hak ile arası bozulmamış bir hayat.

çünkü evlatlarım,
hayat dediÄŸimiz ÅŸey uzun bir yolculuk deÄŸil.
kısa bir imtihandır.
ve bu imtihanda en tehlikeli an,
doÄŸru bildiÄŸini kaybettiÄŸin an deÄŸildir
doÄŸruyu bildiÄŸin halde ondan vazgeçtiÄŸin an var ya. ah! 

siz ÅŸimdi evler kurdunuz.
bilin ki ev dediÄŸimiz ÅŸey,
duvarla ayakta durmaz.
bir ev;
namaz vaktiyle,
helalin hassasiyetiyle,
dilinizden düşmeyen dua ile
bir o kadar önemlisi belki de 
öteki olanı, yani eş olanı diyorum hukukunu korumakla ayakta kalır.

eÅŸ oldunuz…
evlilik bir hak mücadelesi deÄŸildir.
emanet bilincidir.
evlilik sürdürülmesi gereken bir kurum deÄŸil, bir ibadet ÅŸuurudur 
ne zulme razı olun,
ne de her kırılmayı cesaret sanın.
bazen susmak ibadettir,
bazen konuÅŸmak.
hikmet, hangisinin ne zaman gerektiÄŸini bilmektir.

evlatlarım,
anne-baba olmak güç değildir.
ağır bir şahitliktir.
çocuÄŸunuz size bakarak Allah’ı sevecek ya da yanlış tanıyacak.
çocuklarınızın hafızasına ilk neyi yazdığınız ise 
yarın onların neye yaslanacağını belirler.

kıymayın onlara! 
18 yaşında gireceÄŸi üniversite imtihanı için yön tayin etmeyin. 
istikametleri sadece Allah'ı razı edecekleri bir dert sahibi olsunlar 

işte bu yüzden,
çok şey anlatmaya çalışmayın.
doÄŸru durun, dosdoÄŸru, 
o yeter.
çünkü çocuklar sözden çok hali ezberler.

bu çağ size çok şey fısıldayacak.
“önce sen” diyecek,
“haklıysan yak” diyecek,
“mutluluk her ÅŸeydir” diyecek.
ama siz bilin ki;
mutluluk bir hedef deÄŸildir,
istikamet sahibi olmanız sekînet getirir. 
Allah’ı merkeze almayan hiçbir mutluluk, uzun sürmez 

evlatlarım,
islamcılık bir kimlik değil,
bir ahlaktır.
bir duruÅŸtur.
kimse bakmazken de dosdoÄŸru kalabilmektir.
güç eline geçtiğinde değişmemektir.
haklıyken bile adaleti elden bırakmamaktır.

ben sizden kusursuzluk beklemedim.
yanılacaksınız,
yorulacaksınız,
bazen “olmuyor” diyeceksiniz.
iÅŸte tam o anlar,
kul olduğunuzu en sahici şekilde hatırladığınız anlardır.
tövbeden kaçmayın.
çünkü tövbe, müminin yenilgisi değil,
yeniden ayağa kalkışıdır.

yolumu yol bilin evlatlarım.
ama sakın orada durmayın.
benden daha temiz yürüyün,
benden daha az kırın,
benden daha çok Allah deyin.

siz benim tamamlayamadığım cümle olun.

ÅŸunu bilin:
benim en büyük mirasım size bıraktığım mal değil,
sırtınızda hissettiğiniz duadır.
o dua,
daraldığınızda genişlik,
yorulduÄŸunuzda dayanak,
yalnız kaldığınızda yoldaş olacaktır.

bana gelince ben hala buradayım.
bir baba olarak deÄŸil sadece,
sizden önce bu yolda yürümüş
ve yolu sevmiÅŸ, yola gönül vermiÅŸ bir yolcu olarak…

paylaşmaya değer gördüğünüz yazılarımın dilediği kısmı dahil dostlarınıza ikrama açıktır.
bir gönle daha temas etmek iyidir. valla

Mustafa AKMEÅžE

https://hertaraf.com/koseyazisi-mustafa-akmese-evlada-mektup-4773