Sosyal Medya

Güncel

İkinci Yıldönümünde Aksa Tufanı: İsrail’in Temellerini Nasıl Sarstı ve Onun İmajını Dünyanın Önünde Nasıl Çökertti?



Filistin Enformasyon Merkezi – Özel Dosya

7 Ekim 2023’teki Aksa Tufanı’ndan bu yana iki yıl geçti ve bugün gerçekler çok daha net görünüyor: Gazze’de yaşananlar sadece vahşi bir tepki değil, aynı zamanda siyonist yerleşim projesine kök salmış fikrî ve siyasî yapının çıplak bir şekilde açığa çıkmasıdır. Bu proje, Filistin varlığını esasen tanımayan, aksine onu yok etmeye, ortadan kaldırmaya çalışan bir projedir; 1948 Nekbe’sinden Deyr Yasin, Kefr Kasım, Sabra ve Şatilla katliamlarına, 2018’deki “Büyük Dönüş Yürüyüşleri”ne ve bugün Gazze’de süren soykırıma kadar uzanan bir katliam zinciriyle ilerlemektedir.

Yirmi dört ayın ardından, şehit ve yaralı sayısı toplamda 235 bini aşmıştır. Bunların içinde on binlerce de çocuk bulunmaktadır. İsrail işgali Filistin kanını dökmeye, Gazze’yi tamamen ezmeye, hastaneleri, okulları, camileri, kiliseleri yok etmeye devam ediyor. Tüm bunları ise, dünya genelinde gittikçe daha fazla açığa çıkan, yalan gerekçelerle meşrulaştırmaya çalışıyor. Artık “direniş”in bu saldırıların nedeni veya hedefi olduğu iddiası, soykırımla iş birliğini gizleyen ve daha geniş bir imha ve sürgün projesini haklı göstermeye yarayan bir perdeden ibarettir.

Tarihî Bir An: Maskelerin Düşüşü

İsrail yalnızca Filistinlilere değil, aynı zamanda ABD başta olmak üzere açık ve gizli müttefikleriyle birlikte istediği her yere cezasız biçimde saldırıyor. Bu, bölge sınırlarını güç kullanarak yeniden çizmeyi hedefleyen yayılmacı bir projedir. Artık İsrail yalnızca Filistinliler için değil, uluslararası boyutta tüm ülkelerin egemenlikleri için bir tehdittir. Nitekim Netanyahu, “Büyük İsrail” hayaliyle tüm bölge ülkelerine ve hatta dünyaya dolaylı bir savaş ilan etmiştir.

Buna karşılık, 7 Ekim günü gerçekleşen olay Filistin’i yeniden dünya siyasetinin merkezine taşıdı. İsrail üstünlüğü efsanesini yerle bir etti, güvenlik sisteminin ve propagandasının ne kadar kırılgan olduğunu, sahte söylemlerle yıllarca kurulan imajın nasıl çöktüğünü ortaya koydu. Batı’nın çifte standartları bir bir çökerken, direnişin varlığı aşılmaz bir aktör olarak tescillendi. Tufan, Arap halklarının ve Müslüman toplumların kendi değerlerine sahip çıkma konusundaki bilincini yeniden canlandırdı. İşgal rejimini normalleştirme illüzyonunu parçaladı ve Filistin’i yeniden ümmetin vicdanında merkezî bir dava haline getirdi.

Direnişin sergilediği kahramanlık sahneleri ve ateş altında, abluka koşullarında sürdürülen efsanevi mücadele, dünyanın özgür insanlarının kalplerini etkiledi; cesaret ve inanç duygularını alevlendirdi. Bu süreç, İsrail’in Nazi zihniyetini ve vahşetini uluslararası kamuoyunun önünde tüm çıplaklığıyla ortaya koydu.

Hikâyenin Yeniden Yazılması

7 Ekim, Filistin anlatısını yeniden kurdu. Siyonist projenin özünün “var olma hakkı” veya “güvenlik” gibi sloganlar değil, sürgün ve soykırım olduğu bir kez daha açıklık kazandı. Bu, Filistin davasını savunma konumundan çıkarıp, dünya siyasetine yön veren bir girişim konumuna taşıdı. Aynı zamanda, İsrail ve liderlerinin savaş ve soykırım suçlarından yargılanması, Filistin devletinin tanınması yönünde yükselen çağrılarla birlikte, yeni bir uluslararası meşruiyet ufku açtı.

Neden 7 Ekim? Direniş, İsrail’den Bir Karşı Tepki Bekliyor Muydu?

7 Ekim, 17 yıllık kuşatmanın Gazze’yi büyük bir açık hava hapishanesine çevirdiği koşullarda geldi. Filistinliler ekonomik, siyasi ve insani olarak boğuluyordu; dünya ise sessizdi. Aksa Tufanı, bu adaletsizliğe karşı bir patlamaydı. İnsanlığa “biz hâlâ varız” diyen bir çığlıktı. Bu bir tesadüf ya da macera değil, sömürgeci baskının uzun tarihine doğal bir tepkidir.

Direniş, elbette geniş bir savaşın geleceğini tahmin ediyordu; ancak yaşananlar, her türlü mantık, siyaset ve savaş sınırını aştı. Bu sadece bir “karşılık” değil, insanlığın tahayyülünü aşan kapsamda bir soykırım projesiydi. Kimse Gazze’nin, II. Dünya Savaşı’ndan bu yana görülmemiş ölçekte bir soykırım laboratuvarına dönüşeceğini öngöremedi.

Stratejik Aldatma: Kim Kimi Aldattı?

7 Ekim, İsrail’in “güvenlik aklını” tersyüz etti. Direniş, demir duvarların, beton bariyerlerin ve teknoloji efsanelerinin halk iradesi karşısında hiçbir anlamı olmadığını gösterdi. İsrail’in “her şeyi gören” istihbaratı çöktü.

İsrail de dünyayı aldatıyordu. Gerçekte eski bir planı uyguluyordu: Filistin’i, özellikle Gazze’yi, halkından arındırmak ve “halksız bir toprak” oluşturmak. Tufan ise bunun tersine, Filistin halkının sessizce yok edilemeyeceği mesajını tüm dünyaya iletti. Bu yönüyle 7 Ekim, soykırım zihniyetini ortaya çıkaran bir olaydı, onu başlatan değil.

Sonuç olarak iki tarafın “aldatması” da aynı yere çıktı: Maskelerin düşmesi. Direniş İsrail’in güvenlik illüzyonunu, İsrail ise dünyanın vicdanını aldattı. Stratejik aldatma dönemi bitti; siyonist projenin hakikati açığa çıktı.

7 Ekim, Siyonist Soykırım Zihniyetini Dünyaya Gösterdi

Filistinlilerin insanlığını inkâr: İsrailli yetkililerin açıklamaları, bir halkın insanlığın dışında ilan edilmesi noktasına vardı. Eski Savaş Bakanı Yoav Gallant’ın “Biz insan hayvanlarla savaşıyoruz” sözü, devletin resmî ideolojisine dönüştü.

Soykırım ve yakma çağrıları: İsrail yetkilileri “Gazze’yi yakalım, yerle bir edelim” diyerek doğrudan imha çağrısı yaptı. Maliye Bakanı Smotrich’in “Filistin halkı yoktur” sözleri, soykırım politikasının beyanıdır.

Siyonist sadizm: Kültürel Miras Bakanı Amihai Eliyahu’nun “Ölümden daha acı yöntemler bulmalıyız” sözü, Filistinlilerin acı çekmesinden zevk alan bir zihniyeti yansıtır.

Çocukların hedef alınması: “Gazze’deki her çocuk düşmandır” diyerek çocukları meşru hedef ilan eden açıklamalar yapıldı.

Aç bırakma politikasının ilanı: Ben Gvir’in “Bir gram yardım girmeyecek, Gazze yerle bir olmalı” sözleri, açlığın savaş silahı olarak kullanıldığını açıkça gösterdi.

Müzakere Aldatmacası

İki yıl boyunca çeşitli arabulucular ateşkes ve esir takası girişimlerinde bulundu. Hamas başta olmak üzere direniş tarafı esneklik ve fedakârlık gösterdi. Ancak Netanyahu hükümeti, Uluslararası Ceza Mahkemesi tarafından aranan bir savaş suçlusu olarak, bu süreçleri bilerek sabote etti. Katar gibi arabulucu ülkelerin toprakları ihlal edildi, müzakere heyetleri hedef alındı. Böylece “ateşkes müzakeresi” sadece siyasi çıkar için kullanılan bir örtüye dönüştü.

18 Mart 2025’te İsrail, ateşkes anlaşmasını sabote edip Gazze’ye yoğun bombardıman başlattı. Netanyahu, “müzakereler ateş altında sürecek” dedi. Gıda, ilaç ve yardımlar kesildi. Böylece müzakere sürecinin hiçbir zaman gerçek bir çözüm yolu olmadığı, yıkım ve yerinden etme projesinin bir parçası olduğu ortaya çıktı.

Tufanı Yüceltmek mi, Soykırımla Mücadele mi?

Tufanı yüceltmek, hafızayı korumanın, morali diri tutmanın ve düşmanın unutturma çabasına karşı durmanın bir aracıdır. Akıllıca işlendiğinde, şehitlerin fedakârlığını yaşatır ve acıyı üretken bir kararlılığa dönüştürür. Ancak yalnızca övgüyle yetinmek, düşmanın anlatısına alan bırakır.

Buna paralel olarak, soykırımla tüm gücümüzle mücadele etmek, acının ve yıkımın boyutunu unutmadan, dünyada İsrail’i sürekli teşhir etmek gerekir. Yüceltme hafızayı, mücadele ise kurtuluşu sağlar. Doğru yol, ikisini birleştirmektir: Tufanı hem simge hem eylem planı haline getirmek.

Tufanın Kazanımları

Siyonist projenin kalbinden vurulması: İsrail toplumunun, devletin kalıcılığına dair inancı sarsıldı. Güvenlik ve istihbarat efsaneleri çöktü; siyasi ve toplumsal parçalanma derinleşti.

İsrail’in küresel imajının çöküşü: Artık “Ortadoğu’nun tek demokrasisi” değil, soykırım, yıkım ve savaş suçlarıyla anılan bir devlettir.

Bölgesel ve uluslararası izolasyon: İsrail artık doğal bir müttefik değil, ağır siyasi ve ahlaki maliyeti olan bir yük haline geldi.

Siyonist anlatının tekeline son: 7 Ekim sonrası Filistin anlatısı dünya medyasına egemen oldu.

Filistin davasının yeniden merkezîleşmesi: Dünya gündeminde tekrar en ön sıraya taşındı.

Toplumsal bilincin uyanışı: Tufan, Arap ve İslam dünyasında halkların vicdanını yeniden canlandırdı.

Direnişin meşru aktör olarak tescili: İsrail’in mutlak üstünlüğü efsanesi yıkıldı.

Filistin ulusal hafızasının birliği: Tüm Filistinlilerin aynı hedefin kurbanı olduğu bilinci pekişti.

Batı’nın ikiyüzlülüğünün teşhiri: “Liberal değerler”in maskesi düştü.

Kavramların yeniden tanımlanması: Artık “çatışma” değil, “işgal”, “soykırım”, “savaş suçu” deniyor.

Normalleşme ve “barış” süreçlerinin sorgulanması: Filistin’in haklarını yok saymanın istikrar getirmediği kanıtlandı.

Filistin’in yeniden küresel merkez haline gelişi: İsrail’in soykırım devleti olarak ifşa olmasıyla birlikte, direniş hem siyasi hem askerî aktör olarak tanındı.

Sonuç:

7 Ekim, yalnızca bir tarih değil, bir dönüm noktasıdır. Bugün, Filistin halkının kökünü kazımaya çalışan projenin gerçek yüzünü dünyaya gösterdi. Hem İsrail’in temellerini sarstı hem de insanlığın vicdanını yeniden uyandırdı.

 

Filistin Enformasyon Merkezi

Henüz yorum yapılmamış.

* İşaretli tüm alanları doldurunuz.

Tasarım ve Kodlama BEYRİBEY BİLİŞİM